BONCUK GÖZLÜM

BÜYÜYÜP GELDİK

2010-10-06T12:09:00.007+03:00

Ah minik kuşum ne kadar çok zaman geçti senin yeni resimlerini ve hayatımızda olan değişiklikleri yazmayalı...

dile kolay tam 15 ay, sen kocaman bir abi oldun yakında 4 yaşına gireceksin, sana kaç yaşındasın diye sorduğumuzda 5 yaşındayım diyorsun demekki sende kendini büyük hissediyorsun artık:))))

Neden bu kadar uzun süre yazmadın diyeceksin elbet birgün bana, o kadar çok bahane bulabilirim ki ama hiç birini söylemeyeceğim ve seninle bu 15 ay içinde yaşadıklarımızı azçok anlatmaya çalışacağım.

En önemli olay sen artık okullu oldun başlarda bayağı zorlandın gitmek istemedin, ancak okulun içine girdiğinde ağlamaların en fazla 5 dakika sürüyordu artık o da kalmadı. Okulda yaptıklarını bir hevesle bana anlatıyorsun, okulda yaptığın el işlerini bana sürpriz olarak getiriyorsun. Şimdiden paşam, seninle gurur duyuyorum. Seninde bizimle gurur duyman için sürekli kendimizi yenilemeye çalışıyoruz.

Bu arada Hiperaktif ve dikkak eksikliği teşhisi kondu bunun için eğitim almaya başladık, bayağı yol katettik, senden çok biz eğitim alıyoruz çünkü önce bizim kendimizi düzeltmemiz gerekiyormuş, dedim ya senin için yeni yeni şeyler öğreniyoruz, sana daha faydalı anne baba olabilmek için.

Boncuk gözlüm paşa oğlum benim, bu arada bizim yüreğimiz ağzımıza getirmedinde değil. Babanı özlediğin birgün fırsatını bulup okuldan kaçman!.... duyduğum an öldüm zannettim........ Önceleri sana kızdım, düşününce senin bir suçun olmadığını okuldaki öğretmenlerinin ve bizim biraz daha dikkatli olmamız gerekli olduğu ve sana bunun yanlış olduğunu senin anlayacağın bir şekilde anlatmamış gerektiğinin farkına vardık. Sevindirici olanda seni babanın çalıştığı karakolun yakınında polis amcalarının bulmuş olması ve bizlerin çalıştığı yerin isimlerini çok iyi biliyor olmam. Paşa oğlum sende öyle bir hafıza varki gördügün birşeyin üzerinden bir yıl geçse bile unutmuyorsun.

Kırdığın gözlüklerden bahsetmesek olmaz. Doktor teyzemiz uyanık olduğun zamanların yarısında kullanman için gözlük verdi ve sen bu gözlükleri evet gözlükleri tam 4 tanesini kırdın 5 tanesini kırılma noktasına getirdin.Bakalım bu hafta bir kez daha gözlük alacağız bunun ömrü ne kadar sürecek.

Büyüdün gerçekten boncuk gözlüm, arada eski resimlerine baktığımda benim paşam neler yaşadı nerelerden nerelere geldi diye düşünmeden edemiyoruz. Çenen öyle açldığı herşeyi soruyorsun bizde bıkmadan sana anlatıyoruz. Sen bana gerçekten sabretmeyi öğrettin. İyi ki doğdun paşam, iyiki benim oğlumsun. Arada kavga etmiyor değiliz elbette ana oğul çatışmalarımız olacak, sonrasında bana sarılman bana bonus demen işte beni bu bitiriyor....

Yazlık bir kaç resmimiz.... Sudan çıkartamadık bu sene ikinizi:))))))))

Hayvanat bahçesi gezimiz

2009-07-15T00:17:00.003+03:00

Umut Can artık büyüdü ve ona yetişip resmini çekmek oldukça zor olmaya başladı. Bursa'da ilk kez gittigimiz hayvanat bahçesinde sadece bir kaç kare resim çekebildim.

Çirkin Ördek yavrusu

Bir mısır dağ keçisine bir mısır kendi ağzına ;))

Ancak bu kadar duygusal olunur. Keçiler neden oradaymış dışarı çıkartacakmış. çıkartmıyoruz diye keçilere bakıp bakıp ağladı boncuk gözlüm !

En büyük Fark

2009-07-12T02:17:00.003+03:00

Hastaneye gidişlerimizde doktorlarımızı ve hemşirelerimizi görmeye özen gösteriyoruz.

Neredeyse bir yıldan fazla zaman oldu Sevgi hemşireyi görmemiştik. Babamız Umut Can'ı Sevgi Hemşirenin yanına çıkardığında buyuk bir şaşkınlık yaşanmış. El kadar bebegin bu kadar büyüdüğüne inanamamış. Ben bile hâlâ diyorum sen ne zaman büyüdün.....:)))))))))))))))))

Çok Yoğunduk

2009-07-12T01:04:00.010+03:00

Oyamazzzz........

Umut Can'ın bugünlerde diline doladığı kelime ortalığı dağıtıyor sonra oyamazz.

Evet olamaz ne kadar uzun zaman olmuş yine yazmayalı. neredeyse 3 ay. bu üç ay içerisinde neler oldu neler. Kış bitti havalar ısındı artık Umut Can'ı kontrollere götürme vakti geldi dedik ve bize Ankara yolu göründü. 6 mayıs Ankaradayız.Yeniden böbrek ultrasonu çekildi taş oluşmuşmu diye bakıldı. Çok şükür taş yok, yalnız sol böbrek diğer böbreğe göre 3 mm daha büyük ve yer yer erezyon olduğu anlaşıldı. İdrar kültürümüzde temiz çıktı. Oluşan erezyon için doktorumuz aklımızda keşke yaptırsaydık diyeceğimize ön tedbir olarak böbrek sintiğrafisi çektirelim deyince tamam deyip 26 mayıs için randevumuzu aldık. Bu arada buralara kadar gelmişiz göz muayenemizi yaptıralım dedik. İyiki yaptırmışız. Boncuk gözlümün geçirdiği lazerin yan etkisi ve genetik olarak (Bu benden geçmiş) astimatı çıktı, ve altı ay sonra tekrar kontrol edilmesi gerekecek. Bu durumlarda gözlerden biri tembelleşe biliyormuş, bununda önüne düzenli takip ile geçilecek

Bunca zamandır Ankara'ya gidip geliyoruz bir türlü Anıt Kabiri ziyaret etmemiştik. Fırsat bu fırsat Umut Can'da biraz büyüdü vakti geldi artık dedik ve bir güzel gezdik.

Beyefendi alttan içeri girecekmiş
Eve döndüğümüzde Umut Can duvarları boyamaya kaldığı yerden devam etti, ben temizliyorum arkamı döndüğüm an daha beter yaptı bende bıraktım artık, işini tamamen bitirsin bu sevdadan vazgeçsin o zaman temizleriz.

26 Mayıs ta sintigrafi için aç bir şekilde hastanedeydik.Önce damar yolu açıldı ve ilaç verildi. Tam 4 saat hiç bir şey yemeden ve içmeden dolaşmak çok zor oldu. Bu 4 saat içerisinde Seçil ve Arife ile buluştuk benim için büyük moral oldu.

Film çekilme saatine yakın Umut Paşa uyudu, tamam uyudu aneztesiye gerek kalmayacak derken uyandı. Bu benim için tekrar başa dönmek gibi birşeydi. sakinleştirmeye çalışmak ambulansa bindirme sözü bile işe yaramadı. Boncuk gözlümün gözlerinden sicim gibi yaşlar boşanırken bir yandanda ambulans demesi ve işte en kötüsü gözlerinde yaşlarla ve gözleri açık bir şekilde kendinden geçmesi, o anda biri sanki boğazımı sıktı ne yapacağımı bilemedim. Tek düşündüğüm insanın evladının kollarının arasından kayıp gitmesinin korkunç bişeyolması. İnsanın o anda çıldırmaması anormal olur. Kendimi dışarı zor attım. film çekiminden sonra paşam yarım saat sonra kendine geldi. Gözlerindeki yaşlar kaldığı yerden devam.

Açlıktan bitap düştü kuzum.

Çok şükür sintigrafi sonucu böbreklerin işlevinin iyi oldugunu korkulacak birşey olmadığını ögrendik.

16 Haziranda bu sefer Arda'nın göz muayenesi ve atopik egzemasının tedavisi için gittigimizde bir ay oldu Umut Can'a bir idrar kültürü yaptıralım dedik ve kendimiz kaşındık. İdrar kültürümüz temiz çıktı. Her zaman ki doktorumuz izinde olduğu için başka bir doktor kontrol etti. O da bazı Umut Can'ın dosyasını hocasına gösterdiğindi bu güne kadar çok sık enfeksiyon geçirdiği ve hiç voiding yapılmadığı için geriye kaçma olup olmadığına bakmak için voiding (Sondalı film)yapılmasını istedi.Bazen düşünüyorum bu çocuğun canını ben kendi ellerimle acıtıyorum. Bende Umut Can'ın tamamen sağlıklı olması istemek bir takıntı haline geldi, hastanede böbrek nakli yapılmış ve böbreklerinde ileri derecede rahatsız olan ve tedaviye gelen çocukları görmek beni bu hale getirdi. İleride boncuk gözlüm daha büyük sıkıntılarla karşılaşmasın diye erken teşhis yaptırmak istiyorum. (Bütün bu yazdıklarımı büyüdüğünde okuyunca kızıp beni kobay yapmışsın diyecek yada hak verecek). Onun içinde randevu aldık ve döndük. Dönüş yolumuzda artık parkı olan piknik alanında durmadan dönemiyoruz. Her gördügümüz yeşil alan "paka paka" Bu park oluyor,durana kadar susmadan devam ediyor beyefendi.

1 Temmuzda iki kişi zor tutarak çığlıklar ve göz yaşları içerisinde paşama sonda taktılar ve sondadan içeriye mesaneye sıvı doldurakak işemesini bekledik.Başda gayet basit gibi görünüyordu sadece sondayı takarken ağrıyacak sonradan ağrımaz diye düşünüyordum ama maalesef öyle değilmiş. Sonda takılması ve işemesini bekleyerek filminin çekilmesi toplam 35-40 dakika falan sürdü. İlk gün gayet rahattı kuzum, ertesi gün boncuk gözlüm iki büklüm ağlayacak işedi, ağrı kesiciler vermemize rağmen iki gün daha bu ağrıyı çekti. Film sonucumuz gayet güzel geri kaçma yok ve Umut Can için bir eziyet olmaya başlayan bütün işlemler bitti. Artık sadece arada idrar kültürü yaptırmak var.

Polis evinin hemen yanındaki müdavimi olduğumuz parktan ağrısından ağlamaktan hiç bir oyuncağa binemeden geri döndük

İşte yaramazlıkta bir çok çocuga örnek olduğumuz park.

İşte yol kenarındaki erikleri çalan Erik hırsızları

Makapaka, Ambulans

2009-04-26T22:22:00.005+03:00

Gece gündüz makaka seyrediyoruz. Başka kanal açıyoruz tyt tyt( bu trt çocuk oluyor)yada kuycak(yumurcak) açılacakmış. Makaka hastasıyız televizyonda seyrettiğimiz yetmiyor telefonumuza kaydettik istediğinde seyrettiriyoruz. Birde makaka biga (bilgisayarda açacakmışız)
Ambulans sevdamızda bitmedi tüm hızla katlanarak devam ediyor.
Bir yerlerimizi çarptığımızda veya ufak bir sıyrıkta,yada hasta oldum dediğmizde paşanın cevabı;
Alo Ammunayş noni noni gokkor teşe uf. (açıklaması alo ambulans gelsin doktor teyzeye gideceğiz) Hastanalerin önünden geçerken hatta polikliniklerin yakınından geçsek Ambulans diye kendini parçalıyacak. İçimiz dışımız ambulans oldu. Evimizin cadde üzerinde olmasıda Buna tuz biber ekiyor. Her ambulans sesinde pencereye çıkacağız kaçarı yok ambulans geçene kadar bakıyoruz sonra uf uf diye başını gösteriyor, Ambulansın içindeki hastanın başı ağrıyormuş.
Arada park halinde bulduğumuz ambulansların yanına gidip içine girmeye de başladık. Bakalım sonu nereye varacak

Başlıksız 2

2009-04-26T18:07:00.003+03:00

Bu yılın ilk pikniği Otobüse bindik ilkkez

Konuştuğumu dinlemek istemiyormuş.Arda'yla oynadığı ender anlardan

Akıllı keloğlanım benim diyorum bir sevinç görülmeye değer. Havalar ısınmaya başladı saçlarını kestirelimde yaza kadar uzamış olur dedik. Aynada kendine bakıp bakıp ağladı boncuk gözlüm.

Keloğlan kitabımız var sen benim akıllı keloğlanımsın dediğimde suzdu kuzum.

Kuzum suzdu ben yamuk kel kafasına uyurken baktıkça ağladım. Paşam ne eziyetler ne acılar çekti doğduğunda. Anlamayan o kadar çok insan var ki, dışarı çıktığımızda başında şapkası yoksa insanların tuhaf bakışları hemen üzerimizdeydi. Can kuşum farkında galiba şapka takmayı sevmeyen çocuk dışarı şapkasız çıkmaz oldu.

Kafasındaki bu yamukluk için geçen yıl emar çekilmişti beyin gelişimi normaldı. Tek problemimiz şekil bozukluğu, bir dahada bu kadar kısa kestirmeyiz artık.

Piknik alanında gördüğümüz ata hiç korkmadan bindik. Umut Can sevdiği şeylere yanağıyla dokunmaya bayılır.

Başlıksız

2009-04-26T17:44:00.006+03:00

Şubat ayında havanın güzel oluşunu fırsat bilip Şerife Teyzemizin Kayınvalidesine Kemalpaşa'ya gitmiştik. İşte o resimler

Banyonun kapısı açık kaldığı an doğru çeşmeye, musluğa ulaşabilmek için tabureye çıkmayıda biliyor.

En ufak güneşi değerlendirmek lazım........

Geldik sonunda

2009-04-26T15:20:00.005+03:00

Çok uzun zaman oldu yazmayalı,o kadar çok ara verdik ki ben bile kendimden utanıyorum, Paşamın gelişmelerini yazmayı niye aksatıyorum diye.

Aslında nereden başlayacağımı bile bilmiyorum.

Boncuk gözlüm büyüyor yeni yeni kelimeler hareketler öğreniyor.

En kötüsü eline hiç silah kılıç gibi oyuncaklar vermememize rağmen dışarıda çocuklardan veya televizyonda gördüğü sahnelerden eline bazen çakmağı alıyo, bazen çubuklar silah oluyor. Gördüğüm an hemen onu başka bir oyuna çeviriyoruz silahı unutsun diye. Geçen gün benim silahı almak için ortalığı birbirine kattı hemen yerini değiştirdik bak gitmiş diye unutturduk.Allahtan çabukcak ilgisi başka yöne kayıyorda oradan kurtarıyoruz.

Bu kadar ara vermemiz benim tembilliğim, iki çocukla bilgisayar başına oturamamak ve en önemlisi Umut Paşa fotoğraf makinasını yere vura vura bozması sayılabilir. Hala da tamir ettirmiş değiliz.Bu tembellikli biraz daha sürer tamir ettirmek.

Elimizdeki resimleri tarih sırasına göre ekleyelim böylece aklıma gelir yeni öğrendiklerimiz

Önce teyzemizin telefonundaki ika görüntüleri

Kuşum dondurma yalamayı ögrendi, bir tanede kesmiyor.

İlkler

2009-03-16T00:19:00.003+02:00

Bu hafta yaşadığımız ilkler bizi öyle mutlu ettiki. İkiadaki oyun alanına Umut Can'ı kabul ettiler, yaş konusunda gerçeği söylemedik ama olsun. Umut Can çok istiyordu bizde sorumluluğun bize ait olduğunu söyledik ve gözümüz hep üstündeydi. Umut Can kadar onu izlerken bizde eğlendik. Bizi görenler görmemişin oğlu demişlerdir ;)Topların içinde olan Umut Paşa.Dışarıdaki abi çıkmasına yardım ediyor. Abiden atlamasınıda ögrendi. O resimler teyzemizin telefonunda.

Ağaç Yaşken Eğilir. Abisinin yaptıklarını şimdiden taklit ediyor ....

Bonbon şekeri Arda karnımız ağrıyana kadar güldürdü bizi. çok yorulmuş kuzum oyuncağına sarılıp kitap bakarken uyuyup kalmış fark etmemişiz :))))))))))

Boncuk gözlü kuzumun yeni huyları, yemek yerken ya kitap okunacak yada resim yapılacak ancak bu şekilde yemek yedirebiliyoruz. Paşa yesinde biz herşeye razıyız.

BU NE

2009-03-06T00:15:00.003+02:00

Minik Kuşum beni öyle çok özlemiş, benden fazla.Eve girince bir sarılması var. Elimden tutup odasına götürdü oyun oynayacakmışız.

Aylardır doğru yapması için uğraştığım haraketi paşam bir çırpıda öyle bir hırsla yapdığı inanamadım. Tekrar tekrar yaptırdım,hiç bıkmadan yaptı can oğlum:))))))))

Ütde =Üçgen

Dıdız =Yıldız

Pap = Kalp

Bide kendi kendine sormuyormusun bu ne diye yerim seni çocuk

Ambulans sevdası

2009-03-05T23:24:00.005+02:00

Evet sonunda kuzularımı bırakıp işe başladım.Beş ay sonunda sabahleyin hazırlanıp işe giderken annem okula yeni başlıyormuş gibisin.Gerçek birazda öyleydi. Resmi kıyafeti neredeyse bir yıldır giymiyordum ve herbir eşyamı bir taraftan bulmaya çalışıyor bir taraftan paşalarımla ilğili talimatlar veriyorum.

İlk gün işte fazla kalmadım.Doktorda randevum vardı onun için erken ayrıldım.

Umut Can ve Mehmet Arda'da egzama var, bir türlü geçiremiyoruz özellikle Arda çok kötü neredeyse tüm vücudu pul pul. Bende yıllardır sırtımda strestendir denen bir kaşıntı vardı doktora bunu söylediğimde bir tür egzama,çocuklara benden genetik olarak geçmiş olabilirmiş. Alerjik Egzama tedavi edilmezse zamanla Astıma dönüşebilirmiş.İş böyle olunca benim neye alerjim var bunu ögrenip çocuklardada bunlara dikkat etmemiz gerekirmiş. ( ne kadar çok miş mış kullandım.Bunları ben bilmediğim için doktorun söylediklerini ancak böyle aktarabiliyorum:))))

Alerji ve yama testi yapıldı,sonuçlar cumartesi.Ben yıllardır bununla yaşıyordum, çocuklar söz konusu olunca onlar için her şeyi yaparım.Bütün bu anlattıklarımda kuzularımın tedavisine yardımcı olsun diye.

Sağlıkla başladık ya yazımıza, Boncuk gözlüm son bir kaç haftadır Ambulanslara tıkmış durumda okadar çok seviyor ki ambulansın sesini duyduğu an Ambu Ambu diye pencereyi koşturuyor. Pencereden ambulans geçene kadar bakıyoruz. Evimiz cadde üzerinde olduğundan günde en az 4-5 kez ambulans geçiyor.Bu arada polis arabalarınada ambulans diyoruz tepe lambası var ya,bide baba. Babası Polis arabasına bindirmiş.

Artık Ambulans sevdası uykusunda Ambu Ambu diye seslenmelere kadar geldi.

Hal böyle olunca kitabını aldık biraz avunur diye, bıkana kadar siren sesi dinledik üstüne araba gibi kullandı birazda.

Dün Paşa uyurken evden çıktım bana fazla kızmasın diye gelirken Ambulans aldım.Bu güne Kadar hiç bir oyuncağını böyle tutmamıştı.Yavru kuşum o kadar sevindiki öpüp öpüp durdu.Tabi uyuyana kadar kafamızda şişti siren sesinden Kapattığımız an kendini yerlere attı, mecburen katlandık.Paşam mutlu olsu yeter bize........

Bahar gelmiş ben dışarlarda yürümeyi bıraktığımdan beri.............

Tembel anne oldum bu aralar

2009-03-02T23:31:00.005+02:00

Bu günlerde üzerimde öyle bir ağırlık var ki bundan nasıl kurtulacağımı bilmiyorum. Hiç bir işe el atmak istemiyorum. Bu yüzden değilmi zaten bloğa uzun zamandır bir şeyler yazmamam. Can kuzularım uyuyunca bilgisayarın başına oturuyorum öylesine internette gezinip boş yere vakit harcıyorum.

Çok yorgunum aslında, bir yandan bakınca tatlı yorgunluk. iki kuzumla akşama kadar evde olmak, hava güzel olunca ailecek dışarı çıkmak.

İki gün sonra işe başlıyorum bu tembellik ondan olabilirmi?

Ben nasıl işe gideceğim paşamı, kuzumu evde bırakıp.Umut Can doğduğunda 3,5 ay hastane sonrasında izin rapor 2 ayda öyle geçmişti, işe başlamak bu kadar zoruma gitmemişti. Belkide işle ev aynı binada olduğu içindir.Şimdi işle evin arası 2 araç değiştirmem gerekiyor.Sabah trafigini hiç saymıyorum.

Umut Can ileride bu yazdıklarımı okuyunca belki bana kızacak veya sitem edecektir,yapabileceğim bir şey yok Arda'yı bırakıp işe gitmek istemiyorum. Arda'da anlıyor galiba bir haftadır beslenirken emmeyi bırakıp beni seyrediyor işte ozaman daha çok zoruma gidiyor. Benimkide ne çelişki,Arda'yı ilk ögrendiğimde istememiştim, Umut Paşam daha küçük onunla vakit geçirmek istiyorum diye,şimdi bırakamıyorum.

İkinci çocuğu olan arkadaşlarım söylemişti inanmamıştım, Önceleri kabullenmek zor daha sonra vazgeçilmezin oluyor diye.Bende hiç kimse Umut Can'ın yerini tutamaz deyip duruyordum.

Yine aynı şeyi söylüyorum,Umut Can'ın yerini 10 çocuğum olsa tutamaz, o benim mumla arayarak bulduğum Can ağacım, mucizem........

Arda davetsiz misafirim, zorla kalıp kendini sevdiren bonbon şekerim......

Yorgunlugumdan bahsederken nerelere geldim.Bazen bu blogun Boncuk Gözlümün olduğunu unutup kendimi yazıyorum.Paşa büyüdüğünde beni anlayışla karşılar umarım. Şu aralar içimi döküp duygularımı paylaşacağım tek yer.

Galiba bu aralar hem yorgun hem hüzünlüyüm, tembelliğide unutmayalım.

Ben bu güzellikleri bırakıp nasıl işe başlarım ;(((

Geçen ay kaderbirliği yaptığımız canım arkadaşımız Beken'im&Candaş'ım bize ödül vermiş tembel ben ona bile teşekkür edemedim.

Çok teşekkür ederim ve bu kadar geç olduğu içinde binlerce özür dilerim.....

BONCUK GÖZLÜM ve BONBON ŞEKERİM

2009-02-16T00:14:00.006+02:00

Çok hızlı büyüyorlar çok. Daha dün gibi Umut Can minicik oyuncak bebek gibiydi,şimdi büyüdüde abi oldu. Bu kare Umut Can'ın Arda'yı sevdiği ender anlardan. Bebekler uyurken daha çok sevilir ya paşada bunu biliyor galiba :)))))

Bonbon şekeri büyüdü de parmaklarını emmeye başladı, Karnı tok bile olsa parmaklar daha tatlı olmalı ?

Umut Paşa yaramazlıklarının üst sınırını zorlamaya başladı. Arda ne zaman beslenmeye başlasa ,evde yalnız olduğumuz zamanlar benim Arda'yı bırakıp ona karışmayacağımı bildiğinden bilgisayarın tepesine tırmanı veriyor. Yanda ki boşluğu diz çöküp bir güzel kuruluyor. Benim seslenmelerim yalvarmalarım boşuna.Birde benimle dalga geçiyor.
Ben: Annem düşersin in aşağı
Paşa: aaaaaaaaaa

Kuşumun bugünlerde favorisi İkea, nereye gidelim dediğimizde İkea namnamnam(elini ağzına götürerek yemek yermiş gibi yapıyor) . Boyumuz kısa olduğu için bizi oyun alanına almıyorlar. Bizde restorandaki oyun alanında oynuyoruz.Çevresiyle iletişim kursun, paylaşmayı, başka çocuklarla oyun oynamayı öğrensin diye uğraşıyoruz ama nafile,konuşmasını başkalarının anlaması için biz dekoder görevini görüyoruz........
Umut Efendi tüm enerjisini atıyor, günün sonunda anne babada takat kalmıyor o ayrı mesele

Minik Kedi Yerim Seni

İşte buna bayılıyorum. Bu şekil Paşanın kaka yaptığının işareti. Yere bu şekilde yatmışsa işi var meşgul etmeyin............

NENNNEN

2009-02-08T23:51:00.005+02:00

Minik Kuşum bazen kardeşini kıskanıyor gibi görünsede galiba seviyor. Biz yanında yokken Arda ile tek başına kaldığında (tabi biz Kapıdan bakıyoruz)aaaaaadaa diye bağıra bağıra konuşmaya çalışıyor.Bonbon şekeri Arda'da hiç sesini çıkartmıyor. Büyüyünce abisiyle iyi anlaşacaklar gibi görünüyor.

Rezillik ancak bu kadar sevilir.

ELDE KALAN RESİMLER

2009-01-15T17:46:00.002+02:00

Umut Can'ın yaptıklarını ve yapamadıklarını yazmak istiyorum, bir yetişebilsem her günü başka alem her gün bizi şaşırtıyor.Söylediğimiz şeyleri tekrarlıyor.

Sütü mö yapıyormuş,aada kadeş

becel e be be diyor

Peynir peni

yumurtanın adı kuku, sarısını atıp beyazını yiyor.

MUTLULUKTAN AĞLAMAK BÖYLE OLUYORMUŞ

2009-01-15T17:45:00.005+02:00

Anneliği galiba yeni yeni anlamaya başlıyorum. Mehmet Arda minicik (iri bir minik ama)Umut Can ilk göz ağrım.Nasıl anne olduğumu bile anlamamıştım doğduğunda. Artık yavaş yavaş büyüyor.Bizi her hareketi mutlu ediyor. Artık kelimeleri söylemeye başladı.Çok akıllı her gördüğünü beynine kazıyor sanki.
Hiç mutluluktan ağlayacağımı düşünmezdim.Mutlu olunca insan neden ağlar diye düşünürdüm,meğer ağlanıyormuş. Umut Paşa kitap okumayı çok seviyor.Bir bebek mağazasının kataloğunun içinde oyuncak resimlerine bakıp bakıp odasına oynamaya gidiyor.
Dün akşam yine dergiye bakıyor,benim sütümün artması için içtiğim içeceğin resmini görüp dergiyi bana getirip annne anne diye içeceği gösteriyor. O kadar mutlu oldum ki gözyaşlarımı tutamadım. Benim boncuk gözlü oğlum büyüyor ve annesinin içtiği içeceği unutmamış. Belki bu olay bir çok kişi için basit bir olaydır ama benim için çok önemli. Umut Can uzun süre oksijen aldığı için algılamasının az olacağı veya yaşından çok geride takip edeceğini zaman zaman düşünüyorum ve benim minik kuşum bu düşüncelerimin yersiz olduğunu ara sıra bana hatırlatmayı ihmal etmiyor.
Binik kuşum sen bu yazdıklarımı büyüyünce okuyacaksın ve ben seni çok seviyorum.Senin varlığın, yaşamın benim için büyük nimet, bazen seni nasıl seveceğimi şaşırıyorum.
İyi varsın birtanem ..

GIY GIY

2009-01-11T14:20:00.001+02:00

Hurma Zamanı

2009-01-10T15:00:00.004+02:00

Bu Çocuk annesi gibi hurmayı çok seviyor. Bursa'daki hurmalar bizim oraların hurması gibi tatlı olmadığı için taaaaa Kahramanmaraş'tan hurma istedik. Çoğunu Umut Can yedi ben ancak paşa uyuyunca yiyebildim.

Yemek değil Abur Cubur

2009-01-10T13:11:00.008+02:00

Umut Paşa bir haftadır hasta,hiç birşey yediremiyoruz zorla biraz kilo almıştı onuda verdi.

Bu görüntüler nadirde olsa iştahının yerinde olduğu zamanlardan.Benim oğlum poğaçanın pişmişini değilde hamurunu daha çok sevdi.

Sevdiklerimiz arasında nutella var. Biraz kalori alır düşüncesiyle yemesine izin veriyoruz,yemekten çok eline yüzüne bulaştırıyor o ayrı.

Bu arada boncuk gözlüme Ayhan Işık bıyığı yakışacak galiba... :))))

DÜN GİBİ

2009-01-06T12:58:00.005+02:00

Zaman o kadar hızlı akıyor ki bazen arkasından yetişemiyoruz.iki yıl önce Umut Can doğduğunda yaşamaz, bu çocuk büyümez diyen çok oldu. Biz hiç ümidimizi kesmedik. Paşa oğlum annesini bırakmayacaktı. Bende ondan ümidimi kesmeyecektim, çünkü ablası onu bana, beni ona emanet edip gitmişti. Günlerce küvözün başında gözlerini açsın bana bir kere baksın diye azmı hareketsiz bekledim.İlk kez sesini duyduğumuzda ne kadar çok sevindiğimizi anlatmaya kelimeler yetmez. Hemşiremiz ilk kez mi ağladığını duydunuz demişti. Birde gece gelin hiç susmuyor diye ilk şikayetimizi almıştık.Ne güzel bizim oğlumuzda şikayet ediliyordu. Buda demek oluyor ki paşamız boncuk gözlümüz büyüyordu. Aradan iki yıl geçti ve minik kuzum, 30 cm lik bebek büyüdü ve abi oldu. Tabiki büyüyecek diyeceksiniz ama ben hala inanamıyorum, yaptıklarına durup hayran hayran bakmaktan kendimi alamıyorum.Şimdi Umut Can şikayet ediyor. Hala konuşamıyor ama eliyle işaret edip gıy gıy diye şikayetini sıralıyor.

Dün akşam yaptığı harekete tamamen koptum. Mutfakta sandalyeye çıkıp oturdu,bende yanına oturup hadi babayıda çağır oda otursun dediğimde, baba gel bir kere dedi, tekrar dedirmek istediğimde baba bi baba bi diyen çocuga gel dedirtemedim. Esas koptuğum an bi zazaca gel demekmiş. Paşa 7 ay da olsa Diyarbakır'ın ilçesi Eğil'de kaldı. Oranın halkı zaza ve herhalde konuşmalar kulağında kalmış.Korkulur bu prematürelerden hiç bir şeyi unutmuyorlar.

8 KASIM 2 yaşımıza girdik... Abi olduk

2008-12-10T15:39:00.005+02:00

8 KASIM 2006 36 saatlik çekilen sancılar sonrası saat 17:00 de melek olup kardeşlerini izleyen kızım dünyaya geldi.:( 17:01 bana dünyaları bağışlayan bu dünyada var olan en güzel duyguyu annelik duygusunu bana yaşatan, sabretmeyi öğreten can suyum Umut ağacım boncuk gözlü sabırsız oğlum Umut Can zamanından 15 hafta önce dünyaya geldi. (hala sabırsız istediği anında olacak)

Minik oğlum büyümüşte annesiyle pasta kesiyor artık.Her geçen gün biraz daha büyüyor ve ben inanamıyorum,bu yaramaz benim dokunmaya korktuğum, sırtı yara olduğu için su yataklarında yatan minik kuşum, boncukgözlüm mü:))))))

evde okadar çok oyuncak varki, ben yine dayanamadım ve bu müzikli oyuncağı aldım. Müziği çok seviyor yaramaz neredeyse kapı gıcırtısına oynayacak. Paşa Ankara'lı ya acaba Ankara'nın köçeklerine mi çekti:D

Umut Paşa abi oldu işte kardeşimiz Mehmet Arda

2008-12-10T14:37:00.003+02:00

Umut Can'ın kardeşi olacağını daha önce yazmıştım. 2 Kasım 2008 saat 04:20 itibariyle Boncuk gözlü oğlum abi oldu. Kardeşimizin adını Mehmet Arda koyduk.Umut Can 8 kasım doğumlu Mehmet Arda'nında o tarihte doğmasını istiyorduk, böylece aralarında tam 2 yaş olacaktı olmadı. Mehmet Arda biraz iri bir bebek olarak doğdu.Doktorumuz iri olunca şeker hastası olarak doğar diye bayağı endişelenmişti, yapılan testlerde bu riski atlattık.
Mehmet Arda'yı ilk gördüğümde çok çirkin bir bebekti. Minicik Umut Can'dan sonra bu bana kocamanve çirkin geldi. Kucağıma bile almak istemiyordum. Bu bebeği seversem, kucağıma alırsam Umut Can'a ihanet edecekmişim geldi:))))
Şimdi çok şeker bir bebek oldu.Tombul tombul tam ısırmalık bir bebek.Tabi birde benim bebekliğime benzemesi daha çok hoşuma gidiyor. Babamız birazcık kıskanmıyor değil bana benzedikleri için....(Tombul olduğu için bonbon şekeri diyorum)

İşte 24 saatlik Mehmet Arda ve TeyzesiBuda benimle ilk resmi
Abisinin bebekliğine çok benziyor. İnşallah abisi gibi yaramaz olmaz:D
Umut Can gibi elleri dışarıda uyuyor. Bir türlü örtünün altına koyamıyoruz.

Mehmet Arda bir ara bizi çok korkuttu.5 günlük olduğunda topuktan alınan kanla yapılan test sonucu sınırın üzerinde çıktı ve tekrar kan aldılar.Hastanede doğduğunda aldıkları kanda bir problem çıkmamış, bu ikincide problem çıkınca çok korktum. Çıkan sonuç gerçekten çok kötü. üçüncü kez aldıkları kan sonucu 3 haftayı geçmesine rağmen henüz gelmedi. Yüksek çıkan sonuç FENİLKETONÜRİ.

Fenilketonüri, Fenilalanin hidroksinaz enzim aktivitesindeki defekt sonucu gelişen KALITSAL, METABOLİK bir hastalıktır.Fenilketonürili çocuklar, proteinli gıdalarda bulunan fenilalanin aminoasidini, karaciğerde parçalayamaz. Bunun sonucunda da kanlarında artmış olan fenilalanin, gelişmekte olan beyinlerini etkiler.

Çocuğun sinir sisteminde hasar meydana gelmesinin yanı sıra, ileri derecede zeka özürü de oluşur. Diğer bebekler gibi oturma, yürüme, ve konuşma becerilerini kazanamaz. Beyin gelişimleri normal olmadığından başları da küçük kalır.Erken teşhis edildiğinde fenilketonüri tedavi edilen bir hastalıktır!

Bebeğin beyni, bu hastalıktan etkilenmeden yani ilk birkaç ay teşhisin konulması gerekir. Ancak, özel gıdalarla beslenmedikleri taktirde, fenilketonürili çocuklar 5-6 aylık olduktan sonra zekalarında gerileme belirgin hale gelir. Bu nedenle, 12 yaşına gelinceye kadar, özel üretilmiş un ve şehriye içeren gıdalarla beslenmelidirler.

Belirtileri Nelerdir?Bebek 2 aylık olduktan sonra; Akranlarından geri kalma, Başını tutamama, Aşırı vücut hareketleri, Kusma veya sara nöbetleri, İdrarda küf kokusu, ile kendini belli eder.Her yeni doğana Gutrie testinin uygulanması ve ilk 15 gün içerisinde özel bir filtre kağıdına topuktan bir damla kan alınması gerekir.

Hastalığın ülkemizde görülme oranı yüksektir. Akrabalar arasındaki evliliklerin büyük oranda süregelmesi ülkemizde bu hastalığın çarpıcı bir sıklıkta görülmesine neden olmaktadır. Fenilketonüri hastalığı ile doğan çocuk hayatın ilk günlerinde tanımlanıp uygun diyet tedavisine alındığında beklenen zeka düzeyine erişilebilmektedir. Hastalığın tedavisi fenilalanin içermeyen yada önemsenmeyecek kadar düşük fenilalanin bulunan özel ilaç niteliğindeki mamalarla mümkündür.

İnternette araştırdığımda öğrendiğim bu bilgiler bizi Umut Can'ın doğumunda yaşadıklarımızdan sonra ikinci kez yıkmıştı.Bonbon şekerime baktıkça ağlamaktan kendimi alamıyordum. Sağlık ocağında 3 kez alınan kandan sonuç gelmeyince büyük ihtimalle sonuç iyi ve bizi aramadılar düşünüyorduk ama yinede bir ihtimal bizi yiyip bitiriyordu.Umut Can'ın doktoruna Mehmet Arda'yı rutin kontrol için götürdüğümüzde oradada bu testtin yapıldığını öğrendiğimizde hemen yaptırdık. Özel hastanelerde yapıldığını bilsek haftalarca merak içinde beklemezdik.

Kan verdikten 3 gün sonra sonuç çıktı çok şükür bütün değerler normal ve oğlum artık abisiyle beraber dondurma yiyebilecek.Yinede sağlık ocağına verdiğimiz kanın sonucunu öğrenmek için bayramdan sonra sağlık müdürlüğünü aramayı düşünüyorum, böylece hiç bir soru işareti kalmamış olur.

Yemek arası Yoğurt Maskesi

2008-11-17T14:33:00.008+02:00

Yemeğe önce pilav ile başlanacak. Pilav güzelce yenecek ki yoğurdu yememize izin verilsin.Kaşıktan önce şöyle bir parmaklarımızla tadına bakalım, güzel ise devam ederiz:))

Arada kaşığıda kullanalım. Bu yoğurt biraz fazla şöyle yüzümüze sürelim de cildimiz güzelleşsin. :)))

Keloğlan

2008-11-17T14:22:00.006+02:00

Yazın Umut Can'ınsaçlarını koyamadığım için kestirmemiştim. ama uzayınca çok düzensiz olduğu iyice belli olunca artık kestirme vakti geldiğini anladık.Doğduğumuz zaman başımızdan da damar yolu açıldığında yanları jiletlenmişti, tepeler uzayıp yanlar kısa kalınca tamam hadi doğru berbere dedik. Tabi bu sefer kış geliyor çok kısaltmayalım dedik 5 numaraya vurduk saçları.
Saçları kesilincede çok tatlı oldu yaramaz.

akşam yemeğini hazırlarken gözümün onunde olsun diye mutfağa beraber girdiğimiz anlardan biri.Boncuk gözlü paşam kaşla göz arasında sandalyeye tırmanarak masanın üzerine çıkıp tuzluktaki tuzu boşaltıp kendince oyun oynuyor.

Çok yaramaz oldu bu çocuk, tabi bunun sebebide biziz.Yaşadığı onca şeyden sonra yaptığı herşey bize mucize olarak geliyor ve izin veriyoruz. Kardeşimizde geldi artık yavaş yavaş bunun önüne geçmemiz gerekiyor:)))))

Doğuştan Fanatik

2008-11-11T22:55:00.006+02:00

Minik Kuşum büyüdüde formalar bile giyiyor. Babasının formasını getirip giydirmemizi istiyor. Formayı giyince elleri havaya kaldırıp gol gol diye bağırıyor.

Yaramazlıklarımız artık hat safhada, geniş yerleri brakıp dar yerlerde oynuyoruz. Sakız çiğnemeyi öğrendik ya ağzımızda sakız sehpanın altından etrafa laf atıyoruz....(Küçücük yere nasıl giriyor hala anlayabilmiş değilim :) )

Paşanın İlk Tatili

2008-11-11T15:51:00.017+02:00

Ayın birinde bir kaç resim eklemiştim. Ertesi gün yani ayın ikisinde kalan resimleri eklerim diye plan yaparken, her zaman ki gibi planlarım tutmadı tabiki. Kısmet bu güneymiş.Evdeki herkesin mışıl mışıl uyumasını fırsat bilerek tatilimizin kalan resimleri geçikmelide olsa ekleyip, yaşadığımız yeni olayları anları yazmak istiyorum. Çünkü Umut Paşa büyüdü abi oldu ve 2 yaşımıza girdik.

Sarımsaklıda görülmesi gereken yerler Gelin Kayası ve Şeytan sofrası.Gelin kayasına gece gittiğimiz için resimler güzel çıkmadı. Şeytan Sofrasında manzara mükemmeldi.

Boncuk gözlümün elinden meyve suyu düşmedi hava sıcak çocuk biliyor sıvı tüketmesi gerektiğini :))
Cunda adasına gidilmeden olmaz, orada balığımızı yedik.Umut Paşa biraz kestirdi. Sonra yakalamaca oynadık. Babanın kucağındaki bakış benim bakışımmış. Anne nasıl bakıyor dediğimizde gözlerini kısıyor.

Ayvalıktan sonra buralara kadar gelmişiz kestirmeden Çanakkale'ye gidelim,Şehitliği ziyaret edelim deyip yola çıktık. Önce Truvaya uğradık, Boncuk gözlü bilmiş Umut Can orada incelemelerini yaptıktan sonra şehitliğe geçtik.

Çanakkale'den sonra İstanbul Silivriye uğradık. Oradan Avcılar'a uğramadan gelmek olmaz.Özlemişiz İstanbul'u.Deniz otobüsüyle Bursa'ya geçerken babasını yerine hiç otortmadı bütün gemiyi gezdi durdu 1,5 saat, yeni arkadaşlarda buldu bu arada.

Bu arada motorsiklet hastalığımız başladı. Nerede motorsiklet görsek mutlaka gidip bineceğiz.Motor sevdamız yüzünden dışarı çıktığımızda dönmemiz uzun zaman alıyor......

Döndük Nihayet!.......

2008-11-01T17:10:00.005+02:00

Bu sefer gerçekten uzun bir ara verdik, yazmak ve yeni resimler eklemek için her niyetlenişimde tembelliğe yenik düştüm. Ama artık silkelenip kendimize gelme vakti geldide geçiyor bile.

Boncuk gözlümle ilk kez tatile çıkmak farklı bir deneyim oldu.Bu tatil bizim için değil adeta Umut Paşa için oldu. Can kuşum ne isterse o yapıldı. Anne baba olarak bu tatilde Umut Can'ın emrine amade olduk.Seneye neler olur bilemiyoruz, nede olsa yakında kardeş geliyor ve Umut Can'ın kıskanmaması için şimdiden alıştırmaya çalışıyoruz.Biraz zor görünüyor gibi inşallah hafif atlatırız.

Bursa'dan yola ögleye doğru çıktık. İstikametimiz Ayvalık. 3 saatlik yolu 6 saatte aldık. her saat başı mola verdik, Beyefendi sıkılmasın diye. Yolumuzun üzerinde Gömeç var. Gömeç'i görmeyi çok istiyordum. Doğum izninde olan arkadaşımızda Gömeçte olunca bunu fırsat bilip bir saatte Gömeç'te geçirdik.

Ver elini Ayvalık Sarımsaklı. Methini çok duymuştuk,denizi tertemiz diye. Sarımsaklıda Boncuk gözlüm rahat etsin diye 2 oda 1 solan bir daire tuttuk.Bir hafta kendi evimiz gibi rahatımız yerindeydi.

Denizden çok havuzu sevdik. Sahile ilk gittiğimizde kalabalığı ve çıplak insanları görünce ağlamaya başladı ne yapsak susmadı :) Havuzu ve diğer çocukları görünce koşması tam bir eğlenceydi bizim için.....

Havuzdan çıkmak pek kolay olmadı. Bıraksak sabahtan akşama kadar suda kalacak, Bu çocuk bebekliğinden beri su kuşu ve vazgeçmeyede hiç niyeti yok.

Sudan çıkarttığımız için ağlamasını salıncakla susturabildik. Yorgun olduğu gözlerinden ne kadar belli. Uykusu gelmese salıncaktanda indiremiyorduk.

Denize alışmamız kolay olmadı. Ağustos ayında olmasına rağmen su soğuktu.

Bunlarda ender olarak denize girdiğimiz anlar!......

Sakız

2008-09-03T16:22:00.002+03:00

Paşamla çk güzel bir tatil geçirdik. Boncuk gözlümün her istegi yapıldı. Bu arada tatile çıkmadan önce kulaklarımız kızarmıştı. İlaç kullandık geçmedi. Doktorumuz küçük olmasa sakız çignetmenin iyi gelecegini söyledigi için Umut Can'a sakız çignemeyi öğrettik. Bir kaç sakız yutmadan sonra benim akıllı oglum bunuda ögrendi.:D

Uyandırmaya Kıyamadım

2008-08-07T00:11:00.003+03:00

İşten eve geldiğimde baba oğul sırt sırta vermiş hala uyuyordu bende kıyamadım. Bir yandanda kıskanmadım değil.

Amcamız Geldi Kuzenlerimizle tanıştık,Büyük Teyzemiz Evlendi

2008-08-06T23:46:00.006+03:00

Geçen hafta amcamız geldi Umut Can'ı ilk kez gördü. Tabi Umut Can'da Amcasını. Kuzenleriyle önceleri çok iyi anlaştı, Özellikle Hayat'la. Biz karar verdik Umut Can kendinden büyüklerle daha iyi anlaşıyor.Hayat'la Umut Can arasında tam bir yaş var.

Minik Kuzenimiz Ege 7 aylık,Ege'yle pek ilgilenmedi .Hayata bayıldı. 2 gün çok güzel oynadılar. Son gün Hayat'ın kendi yatağına yattığını görünce bütün sihir bozuldu. Oğluşum Bir tuhaf oldu.
Son bir yıl içinde çok şey yaşadık.Bu üçüncü ve son düğün. Büyük teyzemizide evlendirdik. Umut Can engeç 10'da uyuduğu için teyzemizle resim çektiremedik.

Düğün bitip teyzemizi yolcu ederken son anda çektiğimiz tek poz bu oldu.....

Teyze Oldum,Oğluşumda Dayı

2008-07-23T12:44:00.005+03:00

Boncuk Gözlü oğlum bu aileye gelen ilk bebekti şimdi ikinciside geldi tabi bu ikinciyle bende teyze oldum. Teyze olmak gerçekten çok farklı bir duyguymuş.

Paşamın kıskançlığından fazla sevemiyorum,ne zaman kucağıma alıp sevsem o gün benimle ilgilenmiyor,bende gizli gizli seviyorum.

Bebeğin adı Bertuğ olacaktı , Umut Can bebeği ilk gördüğünde İka ika demeye başladı teyzemizde Umut Can İka diyor diye Bertuğ İlkay koydular adını. Böylece can kuşum büyüdüğünü de kanıtlamış oldu.
Paşamın kıskançlığı yenmesi ve bebeğe alışması için İlkay bizim için büyük fırsat oldu ama hiç alışmaya niyeti yok.

Bizim için büyük sürpriz oldu Umut Can'a kardeş geliyor.Umut Can'a Mikroenjeksiyon yöntemi ile hamile kalmıştım. Şimdi hiç beklemediğimiz bir anda hamile kalmam benim için ve babamız için büyük sürpriz oldu. İlk öğrendiğimde Umut Can küçük olduğu için büyük bir şok yaşamıştık,halada alışa bilmiş değilim. Zaman geçtikce, biraz zorlanacağız ama Can Kuşum yalnız büyümeyecek diye iyi yönünden bakmaya çalışıyoruz.......

Elif

2008-07-23T12:39:00.004+03:00

Bu sarışın güzel annemin iş arkadaşı Elif. Annemi işyerinde ziyaret ettiğimde tanıştık. Benim hayranlarımdan biri, laf aramızda bende ona karşı birşeyler hissediyorum.
Şirinlik yaparak çaktırmadan telefonunu kontrol ettim. Hiç haberi olmadı.Çok kıskancımdır,kimlerle konuştuğunu bilmem lazım.....

Havalar Çok Sıcak, Hergün Banyodayız

2008-07-23T12:29:00.003+03:00

Yaz geldi geçiyor bile biz suyla oyun resimlerimizi yeni ekliyoruz. Günde bir kez hatta bazen iki kez banyoya giriyoruz. Banyoya girmek kolay ama su kuşunu çıkarmak çok zor,bıraksak bütün gün suyla oynayacak. Ama az kaldı Ağustosun ilk haftası talile çıkacağız bir aksilik olmazsa. Şöyle bir, çok uzak olmayan marmara sahilini dolaşıp geleceğiz. Bakalım Minik kuş denizde neler yapacak?...........

Arada kovadan su alıp içmeyi ihmal etmiyor. Görüntüleyemedim ama buğünlerde başını eğip çeşmeden su içmeye çalışıyor.
Eyvah Yakalandık:))))))))))

İlk Bisikletim

2008-07-14T23:13:00.004+03:00

Mavi bisikletimi Teyzemin kocası Mesut Amcam aldı. Şimdilik ayaklarım yetişmiyor,seneye kesin tek başıma binerim.

Benim ayaklarım yetişmiyor diye babam sözde bana yardım ediyor, amacı bisikletimi elimden almak.
Babacığım bu bisiklet sana bir numara küçük:)))))))))

Ben bu yakışıklıya hastayım,Babasıda oturuşuna

2008-07-14T22:35:00.003+03:00

Taşlarımızdan kurtulduk yerimizde duramaz olduk.Kontrollerden dönüşte artık araba koltuğumuza sığamıyoruz.Yolun yarısını ara boşluğa örtü serip, arada gelmeye başladık.

Babamız böyle oturamadığı için kıskançlıktan çatlıyacak yakında:)))))
İştahımızıda unutmamak gerek,maşallah iştahımızda yerinde ama yemeklerde değil mısırda, bu sıralar favorimiz MISIR.......

Gülmeye çalışan Keloğlan

2008-07-14T22:21:00.002+03:00

Yeni resimleri videoları eklemek dururken bende bu aralar Umut Can bebekken nasılmış diye eski resim ve videolara bakma merakı uyandı. Sanki Boncuk Gözlüm büyümüş gibi. Paşam 20 yaşınada gelse 40 da olsa benim gözümde hiz büşümeyecek galiba!........

16 Mayıs Taş kırdırma

2008-06-25T22:33:00.002+03:00

16 Mayıs 2008 de Paşamın taşını kırdırdık ve bizim için gerçekten zordu. Özellikle Anestezi altında olacağı için damar yolu açılırken çektiğimiz acı tarif edilemezdi. Taş kırma işlemi toplam 30 dakika sürdü,bunun öncesi damaryolu bulmak 30 dakika.....

Taş kırma sonrası o mahmurluk o sakin halini görmek bizi çok üzdü. Biz ne yaptık Paşama hemen ödül:)))))))) Bu sefer gerçekten hak etti.

Bu oyuncaklı portatif mama sandalyesi gerçekten çok işimize yaradı.Dışarıda yemek artık daha kolay........

Sonunda

2008-06-25T21:38:00.002+03:00

Nihayet tembelliği bırakıp Ankara buluşmamızın resimlerini ekleyebildim.
Buluşmamımızın ertesi günü Umut Can'ın Böbrek taşları kırılacaktı ve bu buluşma bizim için büyük bir moral kaynağı oldu. İnsanın kendisiyle aynı veya benzer zorlukları yaşamış ve kendini anlayacak insanlarla konuşması ve seni anlayacak insanların varlığını bilmek, bu insanlarla daha önce hiç karşılaşmamış olunsa bile yabancılık çekmemene ve kırk yıllık arkadaş gibi kaynaşmana engel olmuyormuş.Siyah gömlekli olan Gülay kucağında Deniz'in Yalın'ı, Beyaz gömlekli olan ben kucağımda Gülay'ın Ali Candaş'ı, Benim arkamda Seçil kucağında Umut Can ve Deniz'in Su'yu ve kucağında Seçil'in Selini
Burada herkesin çocuğu kendi kucağında, Deniz'in sürpriziyle Selin'in doğum gününü kutladık.

Prenses Selin'imiz doğum günü pastasının mumunu üflüyor(Yani annesi):)))))))
Ali Candaş ve Selin'in birbirlerine bakışı çok tatlıydı.

Yaşasın artık yürüyoruz

2008-06-23T00:27:00.001+03:00

Bu da yürüdüğümüz ve yürürken düşsek bile ne kadar mutlu olduğumuzu göstermek için, fotoğraf çekerizde video çekmezsek olurmu hiç :)))))))))))

22 Haziran 2008

2008-06-23T00:06:00.004+03:00

Yazılarımıza o kadar çok ara verdikki bu arada neler yaptığımızı anlatamadım tabi yeni resimlerde ekleyemedim.

Bir ayda o kadar çok gelişme yaşadık o kadar güzel resimlerimiz var ama bu bize göre çok daha önemli ve bu haberi vermeden edemedim.

Bugün Paşam sabırsızlıkla beklediğimiz ilk adımlarını attı. bir iki adım atıyordu ama hiç bu kadar uzun ve emin yürümüyordu. Yürümek kendininde hoşuna gitti ve yürümek istiyor. Şuan tek eksik kendiliginden kalkamaması ancak tutunarak kalkabiliyor ve öyle yürüyor. Olsun çok şükür bu günüde gördük ya. Önümüzde inşallah uzun bir ömür vardır ve biz Minik kuşumun can paşamın daha ne çok şey başardığını göreceğiz.

Kocaman bir tarih atalım........

22 Haziran 2008

Boşverdik

2008-06-21T22:57:00.003+03:00

Umut Can'ın taşlarını kırdırdıkta bir hafta sonra kontrole gittiğimizde taşlarını düşürdüğünü öğrendik. Bu keyifle Umut Can'a istediğini yapmasına izin verdik.Paşam kendini parkta çakılların arasına atıverdi. Tabi arada eksilen taşlarını yerine koymaya çalştı ama baba hiç izin verirmi? :))))))
Boncuk gözlü oğlumu ağlayarak götürdük parktan.Bıraksak saatlerce oynayacak...
(Mikroplardan korumaya çalıştık, nereye kadar artık mikroplarla tanışması ve kirlenmesi gerekiyor)

Hız diye buna derim

2008-06-05T23:00:00.003+03:00

Bu ne hız. Bu çocuğun hızlı olacağı erken doğmasından belli ama bu kadarı fazla. Makinayı her açışımda nasıl duyup yanımda biti veriyorsun farkına varamıyorum. Makinanın kapağına oturup içindekileri karıştırmaya bayılıyor. Servis duymasın kapağı kırarsak garanti dışı bırakır kesin:)))))))))

Yeni keşifler

2008-06-05T22:49:00.004+03:00

Beyimiz artık büyüdü ya kendine yeni oyun alanları seçiyor. Bunlardan biride kirli sepeti. Yalnız içerisinde birşey olmazsa oynamıyor illaki onunla biraber dönecek bir eşya olması gerekiyor.

Yeniden

2008-05-27T23:40:00.003+03:00

Yine Uzun bir ara verdik. Bu sürede Ankara'ya iki kez gidip geldik. Böbrek taşımızı sonunda kırdırdık yavaş yavaşta dökmeye başladık. Ankara'da internetten tanıştığımız prematüre arkadaşlarımızdan bazıları ile görüştük.Süper bir buluşma oldu. Bir birbirinin dilinden, yaşadıklarını paşlaşan insanlarla konuşmak ve aynı kaderi paylaşmış minikleri bir araya getirmek (anlamasalar bile ) harika oldu. Resimleri bilgisayara bir aktarayım en kısa zamanda onlarıda ekleyeceğim.

Diş buğdayının resimlerini eklemiştik.İşte bunlarda büyük bir sabırsızlıkla beklediğimiz dişlerimiz.....
Bu resim Mart ayından Umut Can'ın ilk yağda yumurtası ve sütü. Yumurtanın dörtte birini bile yemese yinede iyi bir başlanğıçtı.

Büyüdükçe muziplikleri arttı. Keyfi yerinde olursa kendini türlü şekilleri sokuyor boncuk gözlüm. Artık tam ısırmalık oldu :))))))

Devam

2008-05-04T13:35:00.003+03:00

Bu arada oğlumun hangi mesleği seçeceği konusunda yapılan adeti unuttuk. ama gerek yok resme bir bakın şöyle kafanızı eğerek benim paşam Cumhurbaşkanı olacak,başka bir şey demiyorum. :D

Misafirleri yolcu etmeye kalktığımızda bizimkide dışarı çıkmak için kendini parçaladı ama annesi çok inat bilmiyor.
Yorgunluktan üzerimizi değişmeye bile fırsat bulamadan öylece yatıverdik.Bir yıl önce bu yatağın ortasında minicik kalıyordu.Maşallah büyüyor ya Allahtan başka ne isteyeyim ben (benimki yüzsüzlük olacak birde sağlık istiyorum. Şu taşlarımızdan kurtulalım).:)))))))))))

Evde Diş Buğdayı

2008-05-04T13:17:00.003+03:00

Bu resimlerde evde yaptığımız Diş buğdayı partisinden. Hava biraz bozuk olduğu için kendi aramızda yapıverdik. Paşayada değişiklik oldu evde yeni yüzler görmek.

Diş Pastamız

2008-05-03T15:53:00.002+03:00

Bu resimler 3 ay öncesinin. Anneannesi oğlumun ilk dişini görüp bana müjde verdiğinde bunu kutlamak gerek, Çünkü uzun zamandır paşamın dişinin çıkmasını bekliyorduk diye kutlama pastası aldık.
Minik Kuşumun bıçağı tutup kestiği ilk pasta olmuş oldu. Doğum gününde çok küçüktü onun yerine pastasını ben kesmiştim.
Umut Can'ı pastadan ayırmak biraz zor oldu ama sonuçta başardık.
Benim Minicik Can kuşum büşümüşte pasta kesip yemeye kalkıyor:)))))))

Şebek olduk bu aileye

2008-05-03T15:34:00.005+03:00

Tarih 02.03.2008

Teyze bu tarihi unutma.Kuzenim bir doğsun aynısını yaşatacagız annemle..

İnsanın böyle teyzesi olursa şebek gibi oynatırlar.

Tamam oynamayı seviyoruzda bu kadar değil.

Şükür Kavuştuk,Çok ara verdik bu sefer

2008-04-26T23:08:00.003+03:00

Çok uzun zaman oldu hiç bu kadar ara vermemiştik. Mart ayında Umut Can bir hastalandı, biz hayatı unuttuk. Tam Böbrek taşını kırdırmaya gideceğiz idrar kültüründe üreme oldu,kaldık. çok sık antibiyotik kullandığımızdan bir çok antibiyotiğe dirençli. Çare iğne , onunda yan etkisi işitme kaybı.Mecburuz korka korka iğneleri yaptırdık. biraz düzeldi ama yeterli değil bu sefer şuruplara başladık.Paşaya şurup içirmek tam bir işkence hem bize hem paşaya.
Nihayet biraz düzeldik bu sefer Beyin MR çektirmek için Ankara'ya gittik. Bu MR bıngıldağı erken kapandığı ve kafasında yamıklık olduğu için ön tedbir olarak çekildi. Çok şükür sonucunda bir şey çıkmadı. Her şey yolunda. Ankara'ya gitmişken birde nefrolojide kontrolumüzü yaptırdık. Ultrasyonla böbreklere bakıldı, taşımız olduğu yerde duruyor. 8 mm ve 2 mm lik iki taş var.Doktorumuz başka yerde olsa kırılmasına gerek yok ama yeri bakımından tıkanıklığa sebep olacağından kırılmasını istiyoruz dedi. Ürolojiden randevu aldık. Taşı kıracak olan hoca il dışında olduğundan kesin bilgiyi pazartasi günü alacağız.
Kontroller dışında havada güzel Ankara'yı gezeriz diye düşünürken Umut Can'ın ateşi çıktı ve 3 gün bir çıktı bir indi. Ankara dönüşü vücudunda benekler çıktı doktara gittik.Doktorumuz Ateşinden dolayı dışa vurmuş görünüyor dedi. 3 gündür ilaç kullanıyoruz şimdilik herşey yolunda beneklerimiz gitti.
Bu arada Minik kuşumun, Can paşamın alttan iki dışı çıkmıştı bu ateş içerisinde üst sağdaki köpek dışı çıktı. Oglumu dişi çok kıymetli olduğu için beyefendi şimdilik göstermiyor,ileride nasılsa bol bol bizi ısırıp gösterecek.Biz sabırlıyız.

Bilgisayarda bir problem var galiba resimleri bir türlü açamadığım için resim ekleyemiyorum. En kısa zamanda yeni resimler ekliyeceğim inşallah.

Telefon görüntüleri 2

2008-03-11T22:29:00.003+02:00

Bu yeni halimiz, Ağlayacakmı gülecekmi karar verememiş:D

21.11.2007Bu Diyarbakırdaki halimiz 6 önce:))))) 09.09.2007

Babamızdan

2008-03-11T21:05:00.003+02:00

Bunlar babamızın telefonu ile çektiği fotoğraflar.şöyle bir dolaşalım.

Nasıl Şirinlik yapılır?

2008-03-05T01:04:00.003+02:00

İyileştiğimizin kanıtı yaramazlıklarımız tekrar başladı.

Biz karar verdik fotoğraftan çok videoları daha çok seviyoruz,her türlü video yüklemeyide denemeden bırakmıyoruz

Yüksek Ateşle Hastaneye Yattık

2008-03-05T00:41:00.004+02:00

Geçen Hafta çok hastaydık tamak kar ve soğugu zararsız atlattık derken yüksek ateşle ne olduğumuzu şaşırdık. Gün içerisinde ateşimizi düşüremeyince Hastaneye gittik tabi beyimiz dışarı çıkınca ateşi düştü. Kontroller tahliller yapıldı eve döndük. Gece tekrar ateşimiz çıkınca ateş düşürücü fitil verip apar topar eve yakın başka bir hastaneye gittik. Hastanede hiç ilgilenen yok. Biraz çıkışınca bizi yatırdılar.Hiçte güzel olmayan olaylar yaşadık hastanede.

İki günün sonunda baktık bizim evde yaptığımızın dışında birşey yapılmıyor gelip ilgilenen bile yok. Bir ara ateşimiz 40,5 lara çıktı, Boncuk gözlü yavrum kendinden geçmiş öyle yatınca ne yapacağımızı şaşırdık. Ilık duş soğuk kompreks, fitil derken zor bela ateşimizi düşürdük.Yavrumun ateşten titremesi ve elleri ayaklarıni bembeyaz görünce bütün dünyamız yıkıldı.biz neler atlattık bir ateşe yenik mi düşeceğiz. Allah Bir daha böyle birşey yaşatmasın.Hastahanede yaşadığımız tatsız olaylar sonunda artık dayanamadım ve kendi istegimizle hastaneden çıkıp başka bir hastaneye gittik. Orada hastanede yatacak bir durumumuz olmadığını, evde ilaç tedavisinin yeterli olduğu söylenince evimize geldi.

Cuma gününden beri ateşimiz fazla çıkmadı (Aman Nazar Değmesin)

Artık Unutmak istiyoruz.
Bunlar hastanede ateşimizin normale döndügü anlarda çektiğimiz resimler.

Ankara Devam!..

2008-02-27T23:26:00.006+02:00

Kucakta durmayı sevmeyen Umut Can'ı Polis evinde zapt etmek çok zor oldu. Üstüne beyefendi yalnız yatmaya alışık bütün yatak onun biz kenarlarda. Babasıyla koyun koyuna yatması seyretmeye değer bir görüntüytü.

Ankara

2008-02-27T23:19:00.006+02:00

Ankara'ya gittik. Kar o kadar güzel yağdı ki. Tabi biz Umut Paşa hasta olur diye sadece camdan bakmakla yetindik.
Kontrollerimizi yaptırtık. Başta herşey iyi giderken son gün büyük telaş yaşadık. Umut Can'ın böbreklerinde taş var. İlk gün ultrasonda taşlarımızın küçüldüğünü söylediler üstelik sağ böbreğimizde taş yokmuş. Biz sevinç içerisinde evimize dönmek için hazırlıklarımızı yaptık. Son gün Ürolojiye gittik Doktorumuz santimlik taşın birden küçülmesi zor. Bir film çektirip bakalım dedi. Film sonucu taşımız yerli yerinde.Taş olup olmadığından, kırılması ve komisyona girebilmek için tomoğrafi çektirmemiz gerekti. Umut Can hareketsiz duramayacağı için uyutmamız gerekti. Bütün Ankara'yı dolaştık,ayran içindik.Birtürlü uyumadı.Uzun uğraşlar sonucunda uyududa tomoğrafiyi çektirip akşam üzeri yola çıkabildik.

Doktorumuz Ece Hanım. Candaş'tan kıskandık bizde aynı pozlardan çektik.:D
Normalde fotoğraf çektiğimizde poz veren oğlum, burda rahat durmadı televizyon açıktı bakmak için elinden geleni yaptı:))))))
Boyumuz Uzamış, ama kilomuz pek iştah acıcı değil.kilomuz ve boyumuz ölçüldüğünde 19 Şubat 2008
Kronolojik yaşımız 15 ay 12 gün düzeltilmiş 12 ay
Boyumuz 72,5
Kilomuz 9100 gr
baş çevremiz 44,3
Bu arada ilk kez nörolojik muayenemiz yapıldı,bınğıldağımız kapanmış kafada şekil bozukluğu varmış. Beyin gelişiminde bir problem olup olmadığını bakmak için MR çekilmesini istediler. Nisan ayına randevu aldık.

Temizlik Zamanı

2008-02-03T23:50:00.000+02:00

Minik Kuşumuz biliyor annesi yoruluyor,babasıyla beraber bana yardım etmeyi şimdiden öğreniyor:)))))))

Yazdan kalanlar

2008-02-03T02:20:00.000+02:00

Bilgisayarı karıştırırken yazdan kalan birkaç resim buldum. Umut Can ne kadar küçükmüş. Diyarbakır'dan ayrılıp Bursa'ya gelirken bir delilik yapıp Şanlıurfa'ya Balıklı Göle uğradık.Umut Can küçük olduğu için kalabalık ortamlara fazla girmememiz gerekiyordu ama artık topluma karışmamızın vakti geldi diye düşündük. Şöyle bir bakıp Diyarbakır'a veda edeyim
Anne ve babamın Diyarbakır'dan arkadaşı Hayriye Teyze artık Şanlıurfa'da yaşıyor.Bizim geldiğimizi öğrenince hemen yanımıza geldi. Beni çok seviyor bende çok sevindim hareketimden belli değilmi:))))
Ufffffff sıkıldım artık balıkları görmek istiyorummmmm
Anne duymuyormusun beni, balıklara bakmak istiyorum.....
Babamda olmasa beni dinleyen yok.Annem babama kızdı, kızmasın ben istedim bırakın balıklara dokunayım:)))))
Dayımla güzel bir poz vermezsem olmaz: Şöyle yan profil olsun;)))))Babacık dikkat et gözüme güneş geliyor.......

Beni dinlemezsen bende böyylee saçını çekerim:!!!!!!!

Bir günde bu kadar gezdik yeni yerler gördük,ben yoruldum şöyle biraz kestireyim.......

Karizma gitti

2008-02-03T02:10:00.000+02:00

Anne Kahramanmaraş, baba Adana'lı şalvarsız olmaz elbette. Birde anneannemin çicekli eteğinden olmasa daha güzel olacaktı.

Kıskandım

2008-01-31T22:58:00.000+02:00

büyük teyzemizi yolcu etmek için sıkıca giyinip terminale gittik.Umut Can'dan ayrılmaları çok zor oldu.;((((

İznimiz bitmeden ailecek balık yiyelim dedik.Oğlum ilk Lüferini yedi üstüne etrafı karıştırmasa olurmu....

Beni kıskandırmak için baba oğul benzer giyindiler birde poz veriyorlar,bunları hiç utanması yok:)))))))

Yumuşacık

2008-01-31T22:34:00.000+02:00

yumuşacık yastıkları bulunca hurçun içinde uyuya kaldı

Durun

2008-01-31T22:30:00.000+02:00

Kalabalık ortamda kahvaltı yapmaya özledik. Ne güzel alışmıştık.

Misafirler gidince yastıkları kaldıracağımız an bizi fark etti tabi Umut Paşaya oyun çıktı:)))

Hurçun içinden çıkartamadık

Portakall

2008-01-31T22:05:00.000+02:00

Bir portakal bir kabuk,portakal kabuğunu daha çok seviyor minik kuşum, bir türlü çıkmayan dişlerinide kaşımış oluyor.Gözler reklamdan ayrılmıyor :)))))))

Başardım

2008-01-31T21:47:00.000+02:00

Bol yeri brakıp dar yere girmek diye buna denir herhalde.

Ben sevinçle yaptıklarını seyrettiğimde (biz ne zorluklar başardık bu ne! anneciğim daha neler yapacağım biraz bekle)diyordur belkide....

Böylede Bakılmaz ki!

2008-01-31T21:13:00.000+02:00

Bu bakışı hiç bir şeye değişmem.Minik Kuşum böyle bakınca yaptığı bütün haylazlıkları unutuyorum.

Tembeliz Yine

2008-01-30T01:04:00.000+02:00

Koskoca ocak ayını bitirdik ben paşa oğlumun yeni resimlerini eklemek için fırsat bulamadım.(Tembellik yaptık birde fırsat bulamadım diyorum:=))))) 2008 bize çok hareketli geldi. Dayımız evlendi, büyük teyzemiz nişanlandı, oğlum biraz daha büyüdü ya beyefendi 11 lere kadar ayakta, böyle olunca bloğumuzu unuttuk. Ocak ayının en güzel yanı boncuk gözlü minik kuşumla çok güzel bir 20 gün geçirdik. Düğünü bahane edip uzun bir tatil yaptık.Tatil diyorum ama bir yere gidemedik. Bol misafirli günler geçirdik.Yatılı misafirler sayesinde Umut Can biraz daha sosyalleşti, konuşması, söyleyebildiği kelimeler arttı. Eliyle birbir yapmasını ögrendi.(Babaya birbir söyleyeceğim dediğimde paşa da aynısını yapıyor).Maşallah çok şeker oldu, kıyamıyorum ki ısırayım. Bu hafta elini aşağı yukarı kaldırarak bay bay yapmayı ögrendi, herzaman olduğu gibi canı isteyince yapıyor.

Dünya için küçük bizim için büyük bir hareket

2008-01-02T23:12:00.000+02:00

Geçen Yıl yeni yıla oğlumla beraber hastanede girmiştik. Bu yıl babamız çalıştığı için ikimiz evde tek başınayı oynadık, beraber oyunlar oynadık .

Oğlum yine annesini mutlu edecek bir şey yaptı Süperdi:)))))))))

Mamasını hazırladım hasta olduğumuz için çok az içti bende biraz daha oynasın tekrar içiririm diye halının üzerine koymuştum şişeyi.Can kuşum şişeyi alıp ağzına götürüp içmeye başladı.Tabi ben ne oldum delisi anne o sevinçle paşamı bir kucaklayıp öptüm zavallı çocuk ne olduğunu şaşırdı.o heyecanla resim çekmeyi unuttuk, artık kendi başımıza şişeyi tutup içebiliyoruz ya bizde o anların resimlerini çektik. Yaptığı her hareket bana mucize olarak geliyor.Nerden nerelere geldiğimizi düşünürsek.

Arada tersten tutup çıkmakta inat eden dişlerimizi kaşımayı unutmuyoruz.....

Yılbaşı sabahı Nebülizatör cihazımızla balon şişirdik.Büyük ikramiye bize çıkmış gibi sevindik:))

Hastalandık yeni huylar edindik

2008-01-02T22:29:00.000+02:00

Bu son haftamız çok yoğun ve telaşlı geçti. Paşa oğlum Boncuk gözlü Umut'um hastalandı ateşi 38.5 lardan aşağıya zor düşürdük.Ateşle birlikte boğazımız burnumuzda tıkalı olduğu için nefes almakta zorlandık. Doktorumuz Ventolin ve Pulmicortu tekrar verince bizde mecburen yeniden başladık. Nefes almaktada zorlandığı için makinamızı kilerden çıkarttık ve tekrar gece yatarken bir kaç saat oksijen vermeye başladık. Minik kuşum her hasta olduğunda yeni bir huy ediniyor.Oksijen maskesini sevmeyen çocuk bir kaç gün maskesiz uyumadı.

Ben oğlumun hiç bir anını kaçırmak istemeyen deli anne oğlumun bu haliyle bile resimlerini çektim. O kadarda kötü değilim düzeldiği zaman çektim resimleri:)))))))

Hastalıkta sağlıkta her zaman deli yatarız.
Emziğimizide ağzımızdan çıkarmadık bu arada.Mamaya hayır emziğe evet:((( bir hafta bu şekildeydik.

İşte paşamın ilaç verirken uslu duruşları. Başkası Umut Can'ın bu maskeyi gönüllü olarak takacağını söylese inanmazdım.Aman maşallah diyeyim kendi nazarım değecek sonra:)

CAN OĞLUM

2008-01-02T22:13:00.001+02:00

Çoook uzun zamandır can oğlum için bir şeyler yazmamıştım.. Nerden başlasam diye düşününce aslında paşam ile birlekte geçirdiğimiz her saniye bile benim için hem unutulmaz hemde tecrübe olacak olaylarla dolu.. Oğlum ile beraber oyunlar oynamak, onun uyumasına seyretmek vede en güzeli onu kendi ellerim ile beslenmesini yaparken çektiğim her zorluk ve güzellik benim için dünyalara bedel..Belki başkasına tuhaf gelecek oğlumun her anında yanında olmak kadar güzel ve hoş bir duygu yok sanırsam..Kerata çook yaramaz ama biz annesi ile birlikte onun bu derece hareketli olması için allah a hep dua ettik.Şükürler olsunki dualarımız kabul oldu ve şu anki doktor jakil ve hayt gibi bir oğlumuz oldu..Ne zaman ne yapacağı belli olmayan anne ve babasını daha şimdiden numara yaparak kandıran bir veledi devranımız var iyikide var..Yaramazlıkta sınır tanımayacağı daha şimdiden sinyalini veren, her gün mutlaka kafasında ve yüzünde çizik ve yara izi yapmayı başaran, kafasında korunması için kask dahi olsada bunu yapan bebek çok azdır sanırım. Benim yaramaz vede akıllı oğlum maşallahı var allah esirgesin çok çabuk kavruyor denilen ve yapılan hareketi, bu da annesi ve beni mutlu ediyor tabiki. Allah oğlumuza uzun, sağlıklı ve rahat ömür nasip eylesin inşallah..Seni çoooook seviyorum be yavru kartalım bunu kelimeler ile anlatmak mümkün değil benim için yaşıyorum ve bana yaşatıyorsun can oğlum.. Baba olmanın insana neler verebileceğini bana göstermesi ayrı bir cabası zaten.. Oğlum sağlıklı olsun benim allah tan başka bir dileğim yok gerisi boş bu dünya da benim için tabi canımız sultanımız biriciğimz annemiz de sağlıklı olsun isterim her zaman.. Şu anda karakolda görevimi ifa ederken hazır boş zaman olmuş iken ki her zaman olmuyor, paşam için bir kaç satır yazmak istedim.. Umut Can ımı ve bana kendisi kadar güzel bir evlat veren canımıniçi koca bebişim çook seviyorum..her ikinizde bana allah ın lütfettiği dünyanın en güzel nimetisiniz..U C A

BÜYÜDÜM

2007-12-23T23:49:00.000+02:00

Ben büyüdüm,inanmazsanız bakın artık gazete bile okuyorum.
Henüz yürümeyi beceremesem bile ayakta durabiliyorum. Arabamla birkaç adım atabiliyorum:)
Şimdi bana inanmıyorsunuz değilmi?

Hastaneden çıktığımda bu kovanın dolusu suyla banyomu yapıyordum üstelik artıyordu bile ya!...

İşte en büyük kanıt.(Pardon küçük).Ben söylüyorum inanmıyorsunuz benim annem deli. Kadın hiç üşenmeden benim bebeğimin boyunu ölçtü,hatta kafasının çapını bile ölçtü. Sonrada zorla resmimi çekti.Gönlüm olmayınca böyle çirkin çıkarım işte.

doğduğum zaman ki boyum:30 cm

Bebeğin boyu:29 cm

Doğdum zaman ki baş çevrem:23 cm

Bebeğin baş çevresi:24 cm

ŞIMARIK

2007-12-23T23:23:00.000+02:00

Yine uzun bir ara verdik. Umut Paşa her geçen gün biraz daha yaramaz oluyor, galiba şımartıldığını anlıyor.

Umut Can emeklemeyi tamamen öğrendiğinden, evin her yerini dolaşıyor tabi bu arada kafasını biryerlere çarpıp duruyor. Birazda olsa kafasını korumak için kask takıyoruz. Çok hafif birşey paşa oğlumada yakıştı.

Bu oyuncak kızımındı. Şimdi Umut Can'ın her şey gibi.Müzikli olduğundan çok seviyor.Sıkılınca üstüne çıkmayı ihmal etmiyor:)

8 Kasım doğum günümüzdü

2007-12-01T22:23:00.000+02:00

8 Kasım Umut Can'ın doğum günüydü. Kendi aramızda küçük bir kutlama yaptık.Umut Can'ın doğması gerektiği zaman yani 19 Şubatta daha güzel ve büyük bir kutlama yapmayı düşündüğümüz için bunu geçiştirdik. Üstelik babamız ogün gece çalıştığından bunu saymadık.

Her zaman olduğu gibi resimlerimiz dayımızın makinasında.Kendi makinamızdaki bir kaç resimde istediğimiz gibi güzel çıkmamış.

Benim minik damadım, inşallah büyüyüp gerçek damatlığınıda görürüm.

Anneyi yolcu ediyoruz

2007-12-01T22:12:00.000+02:00

Bu bebekleri anlamak gerçekten zor. Sabahleyin erkenden uyanıyorlar.

Umut Can her sabah beni yolcu ediyor. Kapıya çıkarttığımızda amaç beni yolcu etmek değil, bağırınca oluşan eko.

Düğüne Gittik

2007-12-01T21:31:00.000+02:00

Uzun ara verdik yeni resimler için, Umut Paşa pek nazlı oldu.Sürekli kendisiyle ilgilenmemizi istiyor. Bilgisayarın başına geçtiğimiz an rahat vermiyor,en büyük Zevklerinden biri tuşlara basmak.

Geçen ay komşuannemizin düğünü vardı.(Umut Can'ın babaannesi yanımızda olmadığı için Komşuannemiz Umut Can'ın babaannesi görevini yerine getiriyor) Hava çok güzeldi bizde değişiklik olsun birazcık hava alalım dedik. Dışarı çıkmışken düğünede gitmesek olmaz:)

Babaannemizin torunu, Çıtıpıtı minik hanım. Umut Can'ın bakışlarına bakarmısınız , gözünü alamadı.( Bu arada öpmeye çalıştığı anı yakalayamadık.)

Bunlarda anneannemiz ve Komşuannemiz

Mutfak eşyalarıyla oynamak varken ne yapalım oyuncakları?

2007-11-07T23:36:00.000+02:00

Beyimizi artık oyuncakları kesmiyor.Büyüdü ya gördüğü her eşyaya dokunmak istiyor.Bu günlerde favorimiz mutfak eşyaları. Özellikle kırmızı süzgeç.(Birde yeşil bardaklarımız var ,onlarla mama sandalyesine oturduğu zaman oynuyor.Anneyi yorma oyunu, yere atılacak anne alıp verecek).Henüz resimleyemedik.

Bu Yatak Artık Bana Küçük. Annemlerin yatağına mı taşınsam:D

2007-11-07T23:27:00.000+02:00

Annem gittikçe daha tuhaf olmaya başladı yaptığım her hareketin fotoğrafını çekiyor, ben tabiki büyüyorum ve yeni şeyler öğreneceğim. Şimdiki takıntısı ben uyurken resmimi çekmek.Benim deli yattığımı söylüyor.Ben niye görmüyorum deli yattığımı:D

KELİMELERİN ANLAMSIZLAŞTIĞI ANLARDAN BİRİ DAHA

2007-10-23T01:36:00.000+03:00

Bütün ülke olarak üzüntülüyüz.Artık söyleyecek söz bulamıyorum.

Gençecik, hayatlarının baharında daha önlerinde uzun bir ömür olması gereken canlar toprağın altına giriyor. Ben ve benim gibi birçok anne hiç görmediği, veya çok kısa bir zaman gördüğü minicik evlatlarımızı kaybettiğimizde üzüntüden kahrolduk,her aklımıza geldiğinde göz yaşlarımıza hakim olamıyoruz, peki 20 yaşına kadar büyüten, yürümesini ,konuşmasını gören,elinin kaşık tuttuğunu,kendi başına yemek yediğini gören,bazen yemek beğenmeyişini "tamam oğlum istediğini yaparım"diyen analar,çok kısa da olsa canından canın büyümesine şahit olan analar, oğlum aslanlar gibi askerliğini yapıyor diyen, asker yolu gözleyen analar.

Şehitlik mertebesi en yücelerinden biri, her zaman dualarla anacağız ama, yinede bir aması var

ATEŞ DÜŞTÜĞÜ YERİ YAKIYOR........

Bütün millet olarak başımız sağolsun,en önemlisi can analarının başı sağolsun.

Annemin karnında ve hastane dışındaki ilk bayramım

2007-10-20T22:23:00.000+03:00

Boncuk Gözlü paşa oğlum kocaman delikanlı oldu.Biraz sinirli bir delikanlı.Giyinmek bizim için çok büyük olay.Resmen savaş yapıyoruz. Ama olsun arada alkış yaparak bunuda oyuna dönüştürüyoruz.Bu arada boyumuz 67 cm oldu.Kilomuz 6840gr olmuş. Aman nazar değmesin iştahımız bu aralar iyi.
Bayramlık resimlerimizi biraz geçte olsa sonunda ekleyebildik.

Şeker Bayramını ikinci günü.Ne güzel giyinmiştim.Berrin Teyzemlere gidecektik yağmur yağınca gidemedik .(Berrin teyze annemin arkadaşı, 2 ay önce kızı oldu:)))))))

Hastanedeki Kurban bayramını üçüncü günü. Teyzemler beni ziyarete gelmişti.Ben onları göremedim ama uzaktan bana bakmışlar"resimlerdekinden küçük" diye ağlamışlar.hiçte bile 1000 gr. geçtim. Annem bana turuncu şapkamı yıkayıp getirmiş."Hemşire abla yardım edermisin şapkamı giyeyim.hava çok soğuk."

Çıkmadan bide bayram mesajı atalım .Verin bakalım telefonu .....

Zorla giydirdiniz beni hadi dışarı çıkalım.Daha anneanemin,büyükbabamın elini öpüp harçlık alacağım

Babacık hadi çek artık şu resmi yoruldum oturmak istiyorum.

Bunlarda Şeker bayramının birinci günü

Zaman ne çabuk geçiyor.Geçen yıl kurban bayramında oğlumla beraber hastanedeydik.Hemşiremiz istersek bayramlık kıyafetlerini getirebileceğimizi söylediğinde ne çok sevinmiştik.Aldığımız bayramlığımız bile üzerine olmamıştı.Acaba boncuk gözlüm kiyafetini beğenmediği için mi uyumuştu yada uyuyor numarası yapmıştı.Olsun bundan sonra o günleri telafi etmeye çalışırız bizde.Aslında biz o günleri unutmaya çalışıyoruz,Hafızalarımızda sadece acı tatlı bir anı olarak kalacak. Bunlar birinci günün resimleri:)))

YENİ ARKADAŞLARIM VE MAMA SANDALYEM

2007-10-14T22:06:00.001+03:00

Çoçuk gelişimi doktorumuz ve diyetisyenimiz bize mama sandalyesi almamış gerektiğini artık hep birlikte yemek yemek Umut Can için iyi olur demişti biz taşınma telaşından almamıştık.Bursa'ya gelince ilk iş mama sandalyesi aldık.O kadar çok sevdi ki gördüğü zaman hemen oturmak istiyor. Babam Beşiktaşlı ya annem onunda gönlü olsun diye bu bebeği almış.
Beni ekmeğe fena alıştırdılar.Yakında ekmek spor olacağım.

Son kontrolümüzde oyuncak bebek almamız ve Umut Can'ın bebeği tanıması isteninde bizde küçük bir bebek aldık.Teyzemiz bunu beğenmedi galiba yeni bir bebek aldı. Önceleri oğlumun biraz tuhafına gitti ama alıştı. İsim arayışlarımız devam ediyor.

Hangisi ben bulabildinizmi? Teyzem biraz kaçık galiba gitmiş benim boyumda bebek almış bana.

SOBEEE

2007-10-14T21:50:00.000+03:00

Biz yokken sobelenmişiz. Ali Candaş'ın annesi Gülay bizi sobelemiş. En sevdiğim kokular,
1-Tabiki en başta boncuk gözlü oğlumun kokusu,
2-Umut Can'ı 1 hafta hava soğuk diye yıkamayıp, oluşan ekşi koku,
3-Boncuk gözlüm hastanede yatarken görmek için yanına gittigimizde elimizi yıkadıktan sonra dokunmadan önce ellerimize sıktığımız antiseptiğin kokusu.Her hastaneden gelişimizde ellerimi yıkamak istemezdim. O koku oğlumla özdeşleşmişti.Bütün gece elimi koklar oğlum yanımdaymış gibi hissederdim.
4-Mis gibi taze Türk kahvesinin kokusu,
5-Fırından pişen kurabiye kokusu,
aklıma gelenler ancak bunlar ama bir koku varki artık duymak istemiyorum. Bana sadece sesini duyurup giden,hiç görmediğim kızımın mezarına döktüğüm sudan sonra etrafa yayılan toprak kokusu.
Bu son koku aklıma geldikçe Paşa oğlumu kokluyorum.Bana toprak kokusunu unutturan tek koku.Mis gibi Umut Can

süperr

2007-10-14T21:30:00.000+03:00

Ankara'da yine bir sürü doktora götürdüler beni. Gözlerimi muayene ettiler, çok iyilermiş şaşılık da yokmuş. Fizyoterapistimiz emeklemem için bir kaç egzersiz verdi fakat ben ayakta durmayı yürümeye çalışmayı çok seviyorum. Emeklemekle vakit kaybedemem:))))

Çocuk gelişimi uzmanı Gülsüm teyze bazı hareketlerimin 8 aylık gibi olduğunu söyledi anne ve babam garipler sevindiler.Beklerken oyuncaklarla oynadım harikaymış.

Bursa'ya gelince evimizin eşyaları yerleşmediği için anneannemlerde kaldık bende dayımın bilgisayar koltuğuna kuruluverdim.Ne rahatmış.

BİZ GELDİK

2007-10-09T16:38:00.000+03:00

Çok uzun bir ara verdik.Ama hayatı dolu dolu yaşadık.Artık Bursa'dayız.Bursa'ya tayinimiz çıktı. Taşınma öncesi vermem gereken dersler vardı. o sebeple Boncuk oğlumun yeni resimlerini eklemeyi biraz geçiktirdim. Baktımda en son düzeltilmiş 6 aylık iken olan resimler var.
Boncuk gözlü oğlum 25 haftalık prematüre doğduğu için iki yaş hesaplıyoruz.Şuan düzeltilmiş 7 ay 20 günlük, kronolojik (yani Doğum yaşı) 11 aylık olduk. Çok yol kat ettik birçok hastalıkla uğraştık. Aylardır İYE birtürlü kurtulamıyoruz bunun sebebi Can kuşumun böbreklerinde olan taşmış. İki böbreğindede taş var.Birinde 3mm'lik taşlar diğerinde 12 mm'lik bir taş var.Oğlumun doğduğunda yaşadığı sıkıntıların yanında bu taşlar hiç kalır yakında inşallah bundan da kurtulacağız.
Evet sağlık haberleri bu kadar şimdi bir yaz ve yeni evimize gelene kadar gittiğimiz yerleri anlatayım.Bu yaz havalar Diyarbakırda çok sıcak geçti.Sabahları tek atletle arada suya girerek geçti. Akşamları içerisi çok sıcak olduğu için Paşa Umut Can'a balkona çibinlik yaptık,böceklerden ve sabaha karşı çıkan rüzgardan korunmak için,tabi buna çok çabuk alıştık ve içeride yatmak istemedik kış geldi yine dışarıyı istiyoruz.

Taşınmadan önce orada edindiğimiz dostlarımızla vedalaşmak için bir kaç gün gezdik.Bu ziyaretlerimizden birinden dönerken minicik kablumbağalar yolumuza çıktı sanki bizi uğurlamak istermiş gibi.

Annem Babam işyerinden ilişiklerini kesince Önce Eğilde bulunan Peygamber mezarlarını ziyaret ettik. Sonra Diyarbakır'da bulunan arkadaşlarını ziyaret ettik vedalaşmak için, beni göndermek istemediler Bende orayı çok seviyorum ama annem bırakmadı.Bahanesi hazır beni zor bulmuş bırakmazmış.))))

Yolumuzun üzerinde Şanlıurfa'ya balıklı göle gittik, Balıklar süperdi. Su ve balıklar ençok sevdiğim iki şey, Şu büyükleri anlamıyorum kendiler isteyince suya girdiriyorlar ben istediğimde hiç umursamıyorlar.

Şanlıurfadan sonra annemin memleketi doğup büyüdüğü, altın madalyalı şehir Kahramanmaraş'a uğradık. Oradan Adana'ya geçtik..Dedemi ve Babaannemi gördük. Tabi artık vazgeçilmez ikinci adresimiz olan Ankara. Orada kontrollerimiz yapıldı.

Bu arada yolda çektiğimiz diğer resimler dayımın makinasında kaldı. Şanlıurfa maceramın resimlerini daha sonra ekleyecek annem
Bunlarda Diyarbakır'da ögrendiğim son hareketler.

Anne ve anneanneme görünmeden ana kucağından inmeye çalışıyorum ama her seferinde yakalanıyorum.
Bide buna bayılıyorum. güzel güzel oynarken yüzü koyun dönüp avazım çıktığı kadar bağrıyorum o zaman hemen yanıma geliyorlar.Yalnız kalmamanın kolay yolu.:))))

Minik Su Kuşu

2007-08-24T23:05:00.000+03:00

Bu videoyu uzun zamandır paylaşmak istiyordum ancak şimdi oldu. Babamız, annanemiz, büyükbabamız hep birlikte izlediğimiz yetmiyormuş gibi birde telefonla teyzemize canlı yayın yapıyoruz. Bu görüntüyü temmuz ayında çekmiştik.Diyarbakır çok sıcak olduğu için Boncuk gözlümü serinletmek için suya alıştırmaya çalışıyorduk, önceleri biraz tuhafına gitti ama sonra çıkmak istemedi. Şimdi su gördüğü zaman kendini atmaya çalışıyor.

"Can Paşama bakıpta büyük bir çocuk zannetmeyin burada daha düzeltilmiş 5 aylık ve boyu 55 cm. Kocaman çıkmış." :D

Ninninin sesini kapatırmısınız? ozaman çığlıklarımı duyabilirsiniz:))))))))))

Sevdim Bu İşi

2007-08-16T20:15:00.000+03:00

Canım annem teşekkür ederim beni düşünüp bana blog açtın ama arada ben hatırlatmadan günçelleme yapsan. Biliyorum hastalığımla, iştahsızlığımla uğraşmak kolay değil,üstelik birde taşınacağımız için eşyalarımızı topluyorsun. az kaldı ben biraz büyüyeyim , şu bilgisayarıda yakında çözerim , o zaman söz sana yardımcı olacağım ...
Yazı yazmak ne güzel tuşlarıda sevdim.

2007-08-16T19:46:00.000+03:00

Annem,babam Sürekli telefon dedikleri bu makinayla konuşuyorlar, fotoğraf makinam yanımda olmayınca fotoğrafımıda çekiyorlar , birde ben inceleyeyim şunu bakalım nasıl çalışıyormuş:)))

Şöyle anneannemle aynı renk giyinip yürüyüşe çıkıp biraz düşman çatlatalım!!......

NOT: Dayım ve teyzemlere duyurulur ........

Bırakın beni artık, bende dışarı çıkıp gezmek istiyorum sıkıldım yaaa ...

2007-08-16T17:50:00.000+03:00

Umut Can firar planları yapıyor çaktırmadan, düşüncelerini gözden geçiriyor.. ::))
Kuru ekmek, Su offff offf bu hayat böyle gitmez, bende büyüyeceğim inşallah
bu sıcaklarda bol bol su içmekten başka çare yok ohhh dünya varmış

İyileşemedim Gitti

2007-08-16T16:51:00.000+03:00

Pazartesi günü tahlil sonuçlarımı aldık hala iyileşmemişim.Bana bu sefer iğne verdiler.Enfeksiyon bu iğneye duyarlıymış.

Ya sabır ne zaman geçecek bu hastalık :;)

dışarı yürüyüşe çıktık, gündüz çıksak ya, uykum geldiği zaman ne işimiz var...

Gözler

2007-08-13T10:31:00.000+03:00

Bu klibi izlediğimde bir an hastanede yaşadıklarımız gözümün önünde canlandı. Can oğlumun iyi bir haberini alabilmek için ne dualar ettiğimiz,durumu kötüleştiğinde onun yerine ben hastalanayım diye az mı ağlamıştım. Hele göz ameliyatı olduğunda Umut'umu Can kuşumu gözleri bantlı gördüğümde bir an yıkılmıştım.Neden buda başına geldi diye.İyi ki o amaliyat geçikmeden yapılmış. Çok şükür şimdi cin gibi miniğim.Canlarımız iyi olsun canımızı veririz.Bir de şu İdrar yolları enfeksiyonunu atlatabilsek.Öğleden sonra kültür sonucunu almaya gideceğiz inşallah üreme olmamıştır.

Hastaneye Kontrole Gittik

2007-08-05T23:54:00.000+03:00

25 temmuzda Ankara'ya kontrole gittik.Tabi enfeksiyonum çok güçlü çıktı (Ben daha güçlüyüm yeneceğim onu). Doktor Amca İlacımı değiştirdi. Haftaya tekrar test yaptıracağız. Bu arada böbreklerimde taş varmış onun tedavisine idrar yolları enfeksiyonunu atladınca başlayacaklarmış.
Burda havalar çok sıcak anneannem beni küvetime koyuyor birazcık serinliyorum.Babam söz verdi gelecek yıl denize gidecekmişiz. Ankara'da Elife teyzemlere uğradık, hava sıcak ya benim hiç keyfim yok ama , güzel kız ya kıramadım.
Oooooooooohhhhhh dünya varmış lavabonun içindede olsa biraz serinledim!...
Duş sonrası şekerleme gibisi yok ::)

RESİMLER

2007-07-20T23:05:00.000+03:00

Babamı iş yerinde ziyaret etmiştik,hemde biraz hava almış olduk....
Gülmüye hazırlanıyorum!
Veeeeeee işte gülücük
Yağlı güreşe hazırlanıyorum burada

Öğrendim

2007-07-20T00:46:00.001+03:00

O kadar çok hastanede kaldım. Artık tek parmakla uyurken bile nabza bakmasını biliyorum:)))))

Haksızlık

2007-07-19T00:24:00.000+03:00

Mantı vermezseniz bende muhallebimi yemem banane!!!.......

Bende mantı yemek istiyorum!.......

Hastaneden taburcu olduk, evimize giderken Kayseri'de yemek molası verdik. Artık büyüdüm ya elime aldığım herşeyin tadına bakmak hoşuma gidiyor.

Yakalandım

2007-07-19T00:21:00.000+03:00

Parmağımı emmeye başlamıştım.Anneme yakalandım,gizlice resmimi çekmiş

İstemiyorum

2007-07-19T00:11:00.001+03:00

Diyetisyenim artık ek besine geçmem gerektiğini söyledi. İstemiyorum işte! yutmak zoruma gidiyor..........

Anne lütfennn.............

Teyzem Evlendi

2007-07-18T23:49:00.000+03:00

28 Haziranda teyzemin dügünü vardı annem doktorumdan izin alarak düğüne yetiştik.Dügünde en yakışıklı bendim.Tabi annem telaştan benim resmimi çekmeyi unuttu

Ben küçük damat oldum.........
Babam benim yerime nikah şahidi oldu:))

Boncuğum Hasta

2007-07-09T13:14:00.000+03:00

Uzun zamandır yeni resimler ekleyemiyorum.Boncuk gözlüm hasta oldu ciğerleri enfeksiyon kapmış.Üstüne idrar yolları enfeksiyonu ve böbreklerinde taş çıktı. Ankara'ya kontrole diye geldik 22 hazirandan beri yatıyoruz.Doktorlarımız tamamen temizlenene kadar bizi bırakmak istemiyor.

Ankara'ya giderken Adana'da mola verdik.Orada birazcık rahatsızlanınca birgün hastanede kaldık.elimdeki damar yolunu çıkarmadılar Ankara'da tekrar canımı acıtmasınlar diye annemde oynamayayım diye çorabımı elime giydirdi
Tombiş görünüyorum değilmi? sadece 4740 gram olmuşum.
Hatice abla, yakaladım saçlarını
Ahu abla, beni kuş gibi kaldırıyor

Minik adam

2007-06-17T17:18:00.000+03:00

Anne bidaka saçımı düzelteyim........
Annem olmadığı zaman babam la kaçamak çikolata keyfi yapıyoruz ... ::)))

Yaramazlık

2007-06-16T23:18:00.000+03:00

Bu hortumu çıkarmak ne kadarda zormuş
Oh dünya varmış!......

Dondurma Oldum

2007-06-16T22:29:00.000+03:00

22 Nisanda evimize geldik.Diyarbakır soğuktu annem beni dondurma yaptı.
Babam benimle konuşmak istiyor ama ben fotoğraf makinası görünce gözüm başka birşey görmüyor.
Yan komşumuz Oğuzhan abi bana minik adam diyor

Eve Dönüş Yolu

2007-06-16T21:31:00.000+03:00

Anneannem ve ben artık dayanamadık uyuduk.Evimize giderken Annemin memleketi Kahramanmaraş'a uğradık.Beni ilk kez gördükleri için çok mutlu oldular tabi çok küçük olduğumu söylediler

Annemin teyzeleri benimde büyük teyzelerimAnnemin kuzeni minik ellerimi çok sevdi

Benim de Söyleyeceklerim Var

2007-05-30T12:41:00.000+03:00

Annem bana bloğ açacağım diye benim dünyaya geliş maceramı unuttu.Üstelik beni tanıtmadı.

Adım Umut Can Çakır, Anne babamın tek çocuğuyum.Belkide hep tek çocuk kalacağım.Hani diyorlar ya sen tüpte mi büyüdün diye, evet ben tüp bebeğim üstelik en şanslıları çünkü 3 ay boyunca annemin karnında 4 kardeştik, Sonra annem babam doktorlarla konuştular ve hepimizin yaşama şansımızın az olduğunu ögrendiklerinde üzelerek ve istemeyerek 2 kardeşime ilaç verdiler onlarda bizim yaşamamız için ilacı alıp gittiler. Doktor amca annemlere cinsiyetimizi hiç söylemedi.Ama annem hissetmişti bir kızı ve bir oğlu alacağı için çok mutluydu.Bizi çok seviyordu,hergün bizimle konuşuyordu.Birgün kız kardeşim yaramazlık yaptı ve içinde yüzdüğümüz suyu dışarı attı.Ben ona hep yardımcı olmaya çalıştım,doğduğumuzda annemizin kollarına birlikte koşalım, oyunlar oynayalım diye.Birgün biri bize 'hadi artık dışarı' dedi bizde erken olduğunu söyledik ama ısrarlara 1 gün dayanabildik.Annemde bu bir gün içerisinde çok acı çekti ama bizim yaşayabilmemez için uçakla hemen Diyarbakır'dan Ankara'ya geldi, Kız kardeşim(Ablam) 08.11.2006 saat 17:00 da 850 gr. bende 17:01 de 800 gr.dünyaya geldim.Kız kardeşim ağladığında annemde ağladı ben ağlamayınca ne oluyor diye daha çok ağladı.Bize hemen doktorlarımız bir sürü ilaç verdiler, bisürü hortum taktılar.Annem ayağa kalkamıyordu.Bizim iyi olmamız için dua ediyordu biz onu hissediyorduk.Annem Kız kardeşime Aşkın Nisa ismini vermek istiyordu benim ismimi babam verecekti ve henüz bir isim bulamamışlardı.Bize hastanede Çakır1, Çakır2 diyorlardı.Aşkın Nisa bana veda edip gitti.Ben anneme nasıl söyleyeceğimi düşünürken babam ona söylemiş.Benim adımı Umutları ve canları olayım diye Umut Can koydular.Annem Beni ziyarete geldiğinde beni görünce çok ağladı,hemşire ablalar anneme ağlamamasını söyledi ben annemi ağlarken çok üzülüyorum.Annem bana bakarken hep gülüyor,bana paşa oğlum,boncuk gözlü oğlum diyor.Bende annemi çok seviyorum.Babamıda seviyorum. Anne babam benim resmimi ancak 38 günlük olduğumda çektiler. Kamerayada çekiyorlar.Annem diyoki bunları büyüyünce bana gösterecekmiş. Hastanedeyken aldığım her gram onları çok mutlu ediyordu. Gözlerimden ameliyat olduğumdada çok ağlamıştı.Ben annemi duyuyor ama konuşamıyordum ki.Konuşabilsem anneme üzülmemesini söylerdim. Hastahanede kaldığım sırada 'hani büyükler diyor ya, çok bağdireler atlattım'. 19 02 2007 tarihinde doğmam gerekiyordu. Doktor amca Umut Can artık büyüdü evinize gidebilirsin dediğinde annem babam hem korktular hem sevindiler.Çok küçük doğduğum için ciğerlerim gelişmemiş o yüzden oksijen makinasıyla ayın 21'inde taburcu olduk.Önce doğru Bursa'ya anneanneme gittik . Evimiz Diyarbakır'da ya annem ve babam korktu beni eve götürmeye anneannem tecrübeliymiş öyle söylediler.Hastahaneden çıkarken 2300grdım boyum da 43 cm.Anneannem ve büyükbabam beni görünce çok sevindiler ama öpmediler çok küçüğüm ya hasta olmamı istemediler.Beni görmeye herkes geldi ama annem onları odama almadı resimlerimi gösterdiler. 2 ay anneannemde kaldık sonra Ankara'ya kontrole gittik doktorum beni görünce ne kadar büyümüş bu dedi. Birsürü doktor bana baktı herşeyim iyiymiş aşılarımıda yaptılar.Haziranın 23ünde tekrar gideceğiz bakalım o zaman beni nasıl bulacaklar..